Δαιδαλώδης η διαδρομή από τον πίθηκο στον άνθρωπο

     

Από απόσταση θα νόμιζε κανείς ότι πρόκειται για άνθρωπο. Αν και είχε ύψος μόνο ενός μέτρου, με μακριά χέρια και μικρό κεφάλι, ωστόσο περπατούσε - αν και κάπως αδέξια - σε όρθια στάση, όπως εμείς, μόνη αυτή ανάμεσα στα θηλαστικά της εποχής της. Ήταν η Λούσι, ένας αυστραλοπίθηκος του Αφάρ, που έζησε πριν από 3,2 εκατομμύρια χρόνια και ένα από τα αρχαιότερα όντα που προηγήθηκαν στο εξελικτικό μονοπάτι, που οδήγησε στο είδος μας, τον άνθρωπο τον σοφό (homo sapiens).

Όταν ανακαλύφθηκε η Λούσι το 1974, τα χαρακτηριστικά όρθιας βάδισης ουσιαστικά τής εγγυούνταν μια θέση στο οικογενειακό δέντρο του ανθρώπινου γένους. Αν και οι επιστήμονες υποπτεύονταν ότι και άλλοι κλάδοι ανθρώπινων ειδών συνυπήρχαν πιο πρόσφατα μαζί με το δικό μας είδος (Νεάντερταλ κ.λπ.), η πρώιμη εξέλιξη του ανθρώπου φαινόταν απλή υπόθεση, με τη Λούσι και άλλα αρχαία δίποδα που ανακαλύφθηκαν να σχηματίζουν μια γενεαλογική αλυσίδα. Οι ανακαλύψεις φαινόταν να επιβεβαιώνουν την αντίληψη ότι η ανθρώπινη εξέλιξη ήταν γραμμική, μια «πορεία προς την πρόοδο», από κάποιον πίθηκο που έμοιαζε με χιμπατζή και βάδιζε με τις γροθιές του, μέχρι τον άνθρωπο που τρέχει στα δύο πόδια. Αυτό το θεωρητικό σχήμα κυριάρχησε στην παλαιοανθρωπολογία ολόκληρο τον 20ό αιώνα. Ωστόσο, όσο οι ερευνητές ψάχνουν όλο και πιο μακριά στο παρελθόν, η καταγωγή μας αποδεικνύεται πολύ πιο πολύπλοκη απ' ό,τι προδιαθέτει αυτή η απλουστευτική εικόνα.

Δύο πρόσφατες ανακαλύψεις βαθαίνουν καθοριστικά την επιστημονική γνώση για την εμφάνιση του ανθρώπου: Η μία είναι ένας απίστευτα πλήρης σκελετός ηλικίας 4,4 εκατομμυρίων ετών (αρδιπίθηκος ράμιντους) και η άλλη μερικά οστάρια από πέλμα, ηλικίας 3,4 εκατομμυρίων ετών (είδος του Μπουρτέλ). Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι προήλθαμε από ένα περίπλοκο γενεαλογικό δέντρο ανθρωποειδών και ότι το φαινομενικά ανθρώπινο σήμα κατατεθέν του όρθιου βαδίσματος, ίσως εμφανίστηκε εξελικτικά περισσότερες από μία φορές και με περισσότερους από έναν τρόπους, ακόμα και σε ζώα που δεν ήταν μεταξύ των άμεσων προγόνων μας. Εξαιτίας αυτών των ευρημάτων, οι επιστήμονες τώρα επανεξετάζουν ποια χαρακτηριστικά σηματοδοτούν ένα είδος ως άμεσο πρόγονο του ανθρώπου, ποιος ήταν ο ρυθμός εξέλιξης του ανθρώπινου γένους κι αν θα μπορέσουμε ποτέ με βεβαιότητα να προσδιορίσουμε τον τελευταίο κοινό πρόγονο του ανθρώπου και του χιμπατζή. Ο τελευταίος κοινός πρόγονος μάλλον δεν είναι κάποιο άτομο ενός είδους, αλλά ένας πληθυσμός, από τον οποίο προέκυψαν πρόγονοι κλάδων που εξέλιπαν και κλάδων που τελικά οδήγησαν ένας απ' αυτούς στον άνθρωπο κι ένας άλλος στο χιμπατζή.

Τα απολιθώματα αποκαλύπτουν ακόμα ότι δεν είναι μόνο τα είδη της γενεαλογικής γραμμής του ανθρώπου που υπέστησαν εντυπωσιακές εξελικτικές προσαρμογές κατά τη διάρκεια των τελευταίων εκατομμυρίων ετών. Η γενεαλογική γραμμή των χιμπατζήδων δείχνει, επίσης, μεγάλες αλλαγές την ίδια περίοδο, κατά τρόπο που τα ζώα να γίνονται πιο ικανά για τη ζωή πάνω στα δέντρα. Αυτή η ανακάλυψη ίσως οδηγήσει στην οριστική απόρριψη της αντίληψης ότι οι χιμπατζήδες αποτελούν πρότυπο για το πώς έμοιαζαν οι πίθηκοι πρόγονοι του ανθρώπου.

Το 1884, όταν η παλαιοανθρωπολογία έκανε τα πρώτα της βήματα και η νεαρή δαρβινική θεωρία που υποδείκνυε την προέλευση του ανθρώπου από τον πίθηκο λοιδορούνταν, ένας από τους θεμελιωτές της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας, ο Φ. Ένγκελς, αναφερόμενος στην κατώτερη βαθμίδα της άγριας κατάστασης του ανθρώπου, έγραφε στο μνημειώδες έργο του «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους»: «Οι άνθρωποι έμεναν ακόμα στους αρχικούς τους τόπους διαμονής στα τροπικά ή υποτροπικά δάση. Ζούσαν εν μέρει τουλάχιστον πάνω στα δέντρα. Μόνον έτσι μπορεί να εξηγηθεί ότι σώθηκαν από τα μεγάλα θηρία. Σαν τροφή τους χρησίμευαν φρούτα, καρύδια, ρίζες... Μια και παραδεχτήκαμε την καταγωγή του ανθρώπου από το ζωικό βασίλειο, πρέπει απαραίτητα να παραδεχτούμε αυτή τη μεταβατική περίοδο».

Τα νέα ευρήματα και η προσαρμογή του προτύπου για την εξέλιξη που οδήγησε στον άνθρωπο χρησιμοποιούνται από τους δημιουργιστές για να σπείρουν αμφιβολίες, με στόχο τελικά την απόρριψη της επιστημονικής αντίληψης για την προέλευση του ανθρώπου και γενικότερα της εξέλιξης των ειδών και την αντικατάστασή της από τις θεολογικές μυθοπλασίες, περί στιγμιαίας δημιουργίας του ανθρώπου, πριν 10.000 χρόνια. Αντίθετα, τα νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν και βαθαίνουν την επιστημονική γνώση, αποδείχνοντας ότι όχι μόνο ο άνθρωπος προήλθε από τον πίθηκο (και αυτός από προγενέστερα είδη ζωής) μέσα από μια πλούσια εξελικτική διαδικασία εκατομμυρίων ετών με πολλές διακλαδώσεις, αδιέξοδα και διαδρομές που συνεχίζονται, αλλά και ότι η εμφάνιση χαρακτηριστικών που θεωρούνταν αποκλειστικά ανθρώπινα, είναι αποτέλεσμα της βιολογικής εξέλιξης, που τα ευνοεί μέσω της φυσικής επιλογής, εφόσον επιτρέπουν καλύτερη προσαρμογή στις συνθήκες του περιβάλλοντος.

                                  902.gr

Ανάσταση νεκρών κι Επανάσταση των ζωντανών

Μέρες Γολογοθά. Μέρες του Ανθρώπου. Πορείες έως Λαμπρής. Επαναλαμβανόμενες χιλιάδες χρόνια τώρα. Με την Ανάσταση να συμπυκνώνει σ' εκείνο το αβίωτο κι ανερμήνευτο «θανάτω θάνατον πατήσας» , κάθε ανθρώπινη προσδοκία για πραγματική κι επομένως καλύτερη ζωή. Σ' έναν κόσμο, όπου «πλούσια τα ελέη» προσφέρονται σε όλους. 
Αλλά πλούσια, τα λαμβάνουν μόνον οι αυτοανακηρυχθέντες αφεντάδες του πλούτου. Κι ελέη, αυτοί οι πολλοί, οι πάμπολλοι που τα δουλεύουν, τα χτίζουν, τα ποτίζουν, τα εξορύσσουν  τα φροντίζουν, τα εμπνέονται, τα σκέφτονται, τα δημιουργούν, εν τέλει τα πολλαπλασιάζουν σε αξία και υπεραξία.
Ανάσταση νεκρών υπάρχει, άμα την πιστεύεις. Επανάσταση νεκρών δεν υπάρχει. Είτε την πιστεύεις είτε τη λογαριάζεις με το νου. Λευτεριάς λίπασμα οι πρώτοι νεκροί, άδει ο ποιητής που μπορεί να βιώσει τη θυσία. Λίπασμα. Για τους επερχόμενους ζωντανούς. Μάθημα κι υπόδειγμα. Μάθημα Ελευθερίας.
Βλέπω το μαύρο υπηρετικό προσωπικό των αφεντάδων, των εκμεταλλευτών όπου Γης, να πετάει σακούλες με τρόφιμα στα χέρια των ξευτελισμένων φτωχών, όπως πετάς στο αδέσποτο σκυλί ό,τι κρατάς για να μη σε φάει. Το βλέπω στις οθόνες, αποθέωση της ασχημίας, της ύβρης, της διαπόμπευσης κάθε επιτάφιου θρήνου. 
Το συσσίτιο, σ' έναν κόσμο που μπορεί να θρέψει διπλάσιο πληθυσμό απ' τον υπάρχοντα, είναι έτσι κι αλλιώς βιασμός της ανθρώπινης κοινωνικής υπόστασης. 
Οταν οι ναζί φιλανθρωπούν, φαίνονται όπως είναι. Τρομοκρατημένα ανθρωπάκια που προσπαθούν απελπισμένα να αναβάλουν την εξέγερση της ταξικής συνείδησης, την επανάσταση που έρχεται ακάθεκτη σαν την Ανοιξη. Πεθαμένοι για πάντα.
Τα ναζιστοειδή, τα ξεχυμένα αγκυλόσταυρα καταπάνω στους γολγοθάδες των λαών, βάλθηκαν να κομίζουν την ανάσταση σε δυο σακούλες τροφίμων σκουπιδιών, ποτίζοντας με ξίδι και χολή κάθε προσπάθεια του εργαζόμενου ανθρώπου να ξεφύγει από την επιβίωση και να περάσει στην αληθινή ζωή. Αυτό είναι η Ανάσταση. 
Το λίπασμα στο πνεύμα και την καρδιά του ανθρώπου για να διεκδικήσει την ελευθερία του απ' την Ανάγκη, που θεριεύει την Επανάσταση. Είναι χαρά των ζωντανών κι όχι διαχείριση θανάτου.
Αυτοί μαύρο χυμένο αίμα. Σε διανομή φριχτή. Η εξουσία τους στον Αδη. Εμείς κόκκινο κρασί. Σε δίκαιη ζωντανών κατανομή. Ο καθένας κατά τις δυνάμεις του στον καθένα κατά τις ανάγκες του. Σ' αυτό το «καθένας» κρίνεται κι η ανάσταση κι η επανάσταση του γιού τ' Ανθρώπου. Για μια ζωή θρίαμβο κι όχι ελεημοσύνη. 
Καλό Πάσχα.
                              
                                  Της
           Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ ( από το Ριζοσπάστη)

H Μεγάλη Παρασκευή του Αγρινίου

               

                                               

                                               ANAKOINΩΣΗ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Π.Ε.Α.Ε.Α.)
ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ

(Δ.Σ.Ε.)

             1944-2013:     

  
69 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ

69 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝ’ Ο ΙΔΙΟΣ:

Ο χιτλεροφασίστας αντικαταστάθηκε από τον Αγγλοαμερικάνο ιμπεριαλιστή που φοράει απλά άλλο ρούχο:
του ΔΝΤ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, της Τρόικας και τους συνεταίρους τους (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ)

69 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ: παραμένει χαραγμένη ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη των Αγρινιωτών
η Μεγάλη Παρασκευή, 14 Απριλίου του 1944.

Πέρασαν 69 χρόνια από τη δραματική εκείνη Μεγάλη Παρασκευή του 1944, θυσία στο βωμό της λευτεριάς της Πατρίδας. Το Αγρίνιο πρόσφερε στην ιστορία της αγωνιζόμενης Ελλάδας το ολοκαύτωμα των 120 δολοφονημένων – εκτελεσμένων παιδιών του. Τους 117 στην Αγία Τριάδα και τους 3 κρεμασμένους στην Κεντρική Πλατεία Αγρινίου : Πάνο Σούλο – Χρήστο Σαλάκο – Αβραάμ Αναστασιάδη.
Τότε που οι Γερμανοί κατακτητές, απαντώντας με αντίποινα για το σαμποτάζ ανταρτών του ΕΛΑΣ αποφάσισαν και εκτέλεσαν 117 κρατούμενους αγωνιστές. Τούς τρείς, τον Πάνο Σούλο, τον Χρήστο Σαλάκο και τον Αβραάμ Αναστασιάδη τους κρέμασαν στην πλατεία Μπέλλου, τη σημερινή πλατεία Δημοκρατίας. Οι δύο πρώτοι ήσαν μέλη της ΕΠΟΝ, ο τρίτος συνταξιούχος της Αγροτικής Τραπέζης. Είχε προηγηθεί όπως αναφέρθηκε, την 9-4-1944 ενέδρα των ανταρτών του ΕΛΑΣ σε σημείο μεταξύ των χωριών Σταμνάς και Αγγελοκάστρου όπου έγινε ανατίναξη της αμαξοστοιχίας που κινούνταν από Κρυονέρι προς Αγρίνιο και μετέφερε πολεμικό υλικό και καύσιμα, συνοδευμένη από Γερμανούς στρατιώτες, με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς. 
Για το λόγο αυτό οι Γερμανοί κατακτητές αποφάσισαν και εκτέλεσαν μαζί με τους ταγματασφαλίτες-τσολιάδες και τους ντόπιους δοσίλογους συνεργάτες τους, τα 117 παλικάρια στην Αγία Τριάδα, μεταξύ των οποίων και η μοναδική γυναίκα Κατίνα Χαντζάρα. 
Αποδίδουμε σήμερα τιμή και δόξα στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας για τον ηρωικό αγώνα τους για την απελευθέρωση της πατρίδας από τους κατακτητές ναζί και τους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές. Αλλά και στο ηρωικό ΚΚΕ, αιμοδότη και ψυχή της αντίστασης, για τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στην δημιουργία, καθοδήγηση και την οργάνωση του αγώνα που έδωσαν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, η ΕΠΟΝ. Η δεκαετία, από το 1941 κι έπειτα, σηματοδοτεί και σηματοδοτείται από την πάλη του λαού για λαοκρατία, μέσα από δύο ένοπλες εξεγέρσεις του ενάντια στην αστική καταπίεση.
Ειδικότερα σήμερα οι αγώνες της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης είναι επίκαιροι και εμπνέουν τους λαϊκούς αγώνες της εργατικής τάξης ενάντια στον πόλεμο που έχει κηρύξει η καπιταλιστική λυκοσυμμαχία της Ε.Ε., της ΤΡΟΙΚΑ και του Δ.Ν.Τ. φορτώνοντας τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες του λαού. 


ΕΜΠΝΕΟΜΑΣΤΕ - ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ - ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (Παράρτημα Αγρινίου), οι αγωνιστές και οι φίλοι της Εθνικής Αντίστασης, σ' αυτές τις συνθήκες, καλούμε τους αγωνιστές, φίλους και απογόνους της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τιμώντας πραγματικά αγωνιστικά να συμμετέχουν σε κάθε εκδήλωση και στους καθημερινούς αγώνες με το ταξικό κίνημα και το ΚΚΕ για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής.
Παράλληλα, καλούμε τους αγωνιστές όπως και όλους τους λαϊκούς ανθρώπους, να εγκαταλείψουν τα κόμματα της Πλουτοκρατίας και του Ευρωμονόδρομου και να ενισχύσουν αποφασιστικά το ΚΚΕ για να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής. Το κύριο βάρος σήμερα πέφτει στη μεγαλύτερη συμμετοχή μας στους ταξικούς αγώνες για την ανατροπή του καπιταλισμού που σπρώχνει τους εργαζόμενους και της χώρας μας στην οικονομική χρεοκοπία και καταδικάζει το λαό στην πείνα και την εξαθλίωση. 
                                        Αγρίνιο ΜΑΗΣ 2013                                             

«Οι ηρωικές παραδόσεις της Εθνικής Αντίστασης οδηγός στην αντιιμπεριαλιστική πάλη για ανεξαρτησία, ειρήνη, λαϊκή εξουσία» 

               

             ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

Για τους πεσόντες στην κατοχή Αγρινιώτες

Και

Για όλους τους Ρωμιούς – θύματα του ναζισμού


         Τόπος ιερός, εδώ που οι αντίχριστοι 
         ξανασταύρωσαν    το Χριστό και την Ελλάδα,

κ' είταν Παρασκευή Μεγάλη, 14 του Απρίλη,

και κει που η γης  ανάβρυζε κρινάκια, παπαρούνες χαμομήλια  για το Πάσχα

σκάφτηκαν τάφοι και στους  τάφους δε χωρούσαν οι λεβέντες,

και μες στα σπλάχνα  δε χωρούσε τόσος πόνος.

Κι' είταν το Αγρίνι ολάκερο ένας Επιτάφιος μ' όλα του τα κεριά σβησμένα

Κι αντίς καμπάνες απ' τον όρθρο ως το σπερνό, ντουφεκιές ακούγονταν,

κ' οι κρεμασμένοι  σάλευαν σαν καβαλάρηδες του  ανέμου κ' έφευγαν πάνω απ' το χρόνο

και μες στο απόβροχο, τη νύχτα της Ανάστασης, τ' άστρα  που βγήκανε, λάμψη δεν είχαν

κ' είτανε τ' άστρα σα βρασμένο στάρι για τα κόλλυβα των σκοτωμένων,

στάρι πιτσιλισμένο μαύρη  ζάχαρη, μαύρη σταφίδα, μαύρο ρόϊδι,

και στις αυλές, την άλλη μέρα, αντίς αρνιά να ψήνονται, τραγούδια  ν΄αντηχούνε,

κ' ήλιοι τα πορτοκάλια, μες  απ' τα πλυμένα φύλλα, να φωτίζουν του  χορού τις δίπλες, μουγκός ο  θρήνος και μουγκή η κατάρα πνίγονταν  μες στης σκλαβιάς το μαύρο φόβο,

'Αϊ, μανάδες Αγρινιώτισσες,  τι μαύρο πουν' το μαύρο χρώμα,

η μαύρη νύχτα και το μαύρο σας σταυροδετό τσεμπέρι,

το κυπαρίσσι της σιωπής στο μαύρο κορφοβούνι

ως και της λεμονίτσας  τ' άσπρα λουλουδάκια μαύρισαν κ' εκείνα

ως και το κόκκινο αίμα των παιδιών σας μαυρολογούσε πάνω στα λιθάρια.

'Αϊ, μανάδες Αγρινιώτισσες,  μαύρος καημός που βόσκησε  τα φύλλα της καρδιάς σας,

όμως το γαίμα των παιδιώνε σας βγαίνει πάνω απ' το μαύρο

κόκκινο της θυσίας, της αγρύπνιας κόκκινο,

κόκκινο της αυγής  και της ελπίδας,

το κόκκινο  της λευτεριάς, κόκκινο κατακόκκινο.

Βάφει τ' αυγά της νέας Λαμπρής  και του μπαξέ σας τα τριανταφυλλάκια,

βάφει και τα πουκαμισάκια τους τα τρυπημένα από τα βόλια

και τα πουκαμισάκια τους πλατειές σημαίες αγερολάμνουν

κ' οι νιοι λεβέντες τα κρατούν  και παν μπροστά στην ιστορία.

Και  νάτοι  ολόμπροστα, να ο Χρήστος, κι ο Αβραάμ, νάτος κι ο Πάνος,

Νάτος κι ο κάπταν Λίας, να κι ο Πάσχος, 19 χρονώ παλληκαράκι,

νάτοι οι 120 Αγρινιώτες μπρος στην μάντρα της Αγιά Τριάδας,

να κ' οι 55 εκεί στο σταυροδρόμι που περνάει το τραίνο Αγρίνι-Μεσολόγγι, φορτωμένο μήλα,

να κ' οι 200 της Πρωτομαγιάς στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τις αγριομολόχες,

να το προσφυγολόι της Κοκκινιάς με τα μεγάλα δαφνοκλάδια της Δημοκρατίας

να και το Δίστομο, το Κούρνοβο, και τα Καλάβρυτα με τα κομμένα σπίτια,

νάτος κι ο Γοργοπόταμος- με το γιοφύρι του σαν κόκκινο άλογο ορθωμένο,

να κ' οι αγωνιστές του 21

και οι άλλοι πριν, κ' οι άλλοι  μετά,

παιδιά μας, τα παιδιά μας  με σημαίες μεγάλες.

Μπροστά, μπροστά, κατάμπροστα,

μέσα στο φως που  πρόβαλε μεγάλο απ' τις πληγές τους,

μπροστά, μπροστά, φωνάζοντας:

εκεί που η Λευτεριά ανατέλλει απ' το αίμα μας, θάνατος  δεν υπάρχει.

Λοιπόν μην  κλαίτε μάνες Αγρινιώτισσες, θάνατος  δεν υπάρχει

μόνο τα χέρια  δώστε, αδέλφια μου, να βασιλέψει  ειρήνη,

ν' ανθίσει γέλιο  στις ματιές, να λάμψει ο κόσμος όλος,

κι όλος ο κόσμος μια φωνή να τραγουδήσει: Ειρήνη, Ειρήνη, Ειρήνη.

   

  

                                  Αθήνα, 4  V 80

                                 Γιάννης Ρίτσος

Σομαλία: 258.000 νεκροί από την πείνα μέσα σε δύο χρόνια

          ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΔΙΧΩΣ ΟΡΙΑ

    Οι 133.000 είναι παιδιά μικρότερα των πέντε ετών



                

Νέα συγκλονιστικά στοιχεία για τα θύματα της πείνας στη Σομαλία ήρθαν σήμερα στο φως της δημοσιότητας σήμερα. Σχεδόν 258.000 Σομαλοί πέθαναν από πείνα από τον Οκτώβριο του 2010 έως τον Απρίλιο του 2012, στη διάρκεια της σοβαρής επισιτιστικής κρίσης που προκάλεσαν έξι μήνες λιμού, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ που δημοσιοποιήθηκε σήμερα. «Ο λιμός και η ιδιαίτερα επισφαλής επισιτιστική κατάσταση στη Σομαλία σκότωσαν 258.000 ανθρώπους την περίοδο Οκτωβρίου 2010 - Απριλίου 2012, εκ των οποίων 133.000 ήταν παιδιά μικρότερα των πέντε ετών», σύμφωνα με την έκθεση που συνέταξε ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ και το Δίκτυο Έγκαιρης Προειδοποίησης για την Πείνα (Fews-Net) που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με αυτή την έκθεση «4,6% του συνολικού πληθυσμού και 10% των παιδιών μικρότερων των πέντε ετών πέθαναν στη νότια και κεντρική Σομαλία». Οι Μπας-Σαμπέλε, Μογκαντίσου και Μπέι είναι οι περιοχές στη Σομαλία με τα υψηλότερα ποσοστά ανθρώπων που πεθαίνουν από την πείνα. Επίσης, σύμφωνα με την έκθεση ο λιμός προκάλεσε «περί τους 30.000 νεκρούς κάθε μήνα από το Μάιο έως τον Αύγουστο του 2011».
Ο λιμός στη Σομαλία από τα μέσα του 2011 έως τις αρχές του 2012 έπληξε τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή τον μισό πληθυσμό της χώρας. Ωστόσο, παρά τον τρόμο που προκαλεί η σκέψη για τα χιλιάδες αθώα θύματα της πείνας όχι μόνο στη Σομαλία αλλά και ευρύτερα στο Κέρας της ανατολικής Αφρικής -όπου λιμοκτονούν πάνω από 15 εκατομμύρια άνθρωποι- συνεχίζεται από τις διεθνείς οργανώσεις αρωγής το υποκριτικό παιχνίδι των εκκλήσεων «βοήθειας».
Στη Σομαλία τα ποσοστά θνησιμότητας είναι τα διπλάσια απ' ότι στην υπόλοιπη υποσαχάρια Αφρική. Αυτό σχετίζεται από τη μία βεβαίως με την πείνα αλλά και με τη γενικότερη κόλαση που επικρατεί στη Σομαλία η οποία δεν οφείλεται μόνο στην ξηρασία (όπως αρέσκονται πολλά δυτικά ΜΜΕ να λένε συχνά) αλλά και στις κατά καιρούς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις(ΗΠΑ, ΕΕ, Αφρικανικής Ενωσης) και στην «εισαγωγή» και δράση διάφορων ένοπλων ομάδων που ελέγχουν περιοχές της χώρας και της ευρύτερης περιοχής.

                              από 902.gr

ΗΠΑ: 5χρονο παιδί πυροβόλησε και σκότωσε την 2χρονη αδερφή του

                       

Ένα 5χρονο παιδί στο Νότιο Κεντάκι πυροβόλησε και σκότωσε  την 2χρονη αδερφή του.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ που δημοσιεύει η Oυάσιγκτον Ποστ ο 5χρονος έπαιζε με ένα τουφέκι διαμετρήματος 22 χιλιοστών που του είχαν δώσει οι γονείς του, ως δώρο.
Το 2χρονο κορίτσι αμέσως μετά τον πυροβολισμό, μεταφέρθηκε σε κοντινό νοσοκομείο όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

                               

                                      από τα Μ.Μ.Ε.

Σ.Σ : Ένα ακόμα δείγμα " Δημοκρατίας" στη μητρόπολη του καπιταλισμού

«Μέρα Μαγιού»

1η Μάη 1944: Στον τοίχο της Καισαριανής

Το φιρμάνι των Γερμανών δημοσιεύτηκε στις 30 του Απρίλη:
«...Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (...) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην...».
Στη γλώσσα των κατακτητών (και των συνεργατών τους) «ανανδρία» ήταν ο ηρωικός αγώνας ενάντια στην Κατοχή.
Στη γλώσσα των ναζί (και των ντόπιων ομοϊδεατών και επιγόνων τους) «δολοφονία» ήταν η ένοπλη αναμέτρηση του λαού με τις ορδές του Χίτλερ.
*
Την επομένη, μέρα Δευτέρα, ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Η Πρωτομαγιά του '44. Το προσκλητήριο του θανάτου είχε ήδη γίνει από τα χαράματα, στο Χαϊδάρι. Κι από κει στο Σκοπευτήριο. Στην Καισαριανή.
Στη διαδρομή από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, οι μελλοθάνατοι αποτυπώνουν μερικές τελευταίες λέξεις στο χαρτί. Πετούν στο δρόμο τα στερνά τους σημειώματα. Όσα απ' αυτά διασώθηκαν δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το '45 στην επιθεώρηση «Σήμερα».
*
Ανάμεσά τους ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Ο κομμουνιστής που αρνήθηκε να εξαιρεθεί από τον κατάλογο των μελλοθάνατων. Που αρνήθηκε να πάρει τη δική του θέση άλλος συγκρατούμενός του. Στο δρόμο προς το εκτελεστικό απόσπασμα, γράφει στον πατέρα του: «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου».
Ο Νίκος Μαριακάκης στο δικό του σημείωμα έγραψε: «Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζει σκλάβος».
Ο Σάββας Σαββόπουλος: «... Καμιά δύναμη δε θα μπορέσει να τσακίσει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα νικήσει...».
Ο νεολαίος, ο Δημήτρης Σόφης: «Χαίρετε φίλοι. Εκδίκηση. Μάνα μη λυπάσαι. Χαίρε μάνα».
Ο Μήτσος Ρεμπούτσικας: «...Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ...».
*
Οι 200 της Καισαριανής έδωσαν τη ζωή τους για εκείνα τα ανώτερα ιδανικά που δίνουν περιεχόμενο στην έννοια «άνθρωπος». Και δεν πέθαναν ποτέ.
Εκείνη την Πρωτομαγιά, την Πρωτομαγιά του '44, την έγραψαν με το αίμα τους σε ένα κεφάλαιο της Ιστορίας που δε θα σβήσει ποτέ.
Οι 200 αντιφασίστες πατριώτες κομμουνιστές έγιναν θρύλος. Οι κομμουνιστές δεσμώτες, που η ελληνική πλουτοκρατία, η κυβέρνηση του Τσουδερού και το καθεστώς του Μεταξά κρατούσαν έγκλειστους στην Ακροναυπλία και την Ανάφη, οι κομμουνιστές που με την είσοδο των χιτλερικών στην Ελλάδα το καθεστώς του Μεταξά και οι δωσίλογοι τους παρέδωσαν στους ναζί, μετέτρεψαν με το αίμα τους το Σκοπευτήριο σε θυσιαστήριο της λευτεριάς.
Την Πρωτομαγιά του '44, οι 200 της Καισαριανής σήκωσαν την Ελλάδα ένα μπόι ψηλότερα, με εκείνο τον τρόπο που ξέρουν να το κάνουν οι κομμουνιστές. Τον τρόπο που περιέγραψε λίγα χρόνια αργότερα ο Μπελογιάννης:

«Με την καρδιά μας και με το αίμα μας».

1η Μάη 1886: «Κύριοι δικαστές... »

Αυτοί που επιδιώκουν να γυρίσουν τη ζωή του εργάτη δύο αιώνες πίσω. Αυτοί που αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εργαστήριο αγριανθρωπισμού για την εφαρμογή της πιο στυγνής πολιτικής του κεφαλαίου. Αυτοί που η «ανάπτυξή τους» σημαίνει μια Ελλάδα - Μανωλάδα απ' άκρη σ' άκρη. Αυτοί που μόλις προχτές ψήφισαν έναν ακόμα φετφά για μεροκάματα... των 17 ευρώ (!),
ας έχουν υπόψη τους, τα λόγια του Αύγουστου Σπάις.Ήταν τα λόγια με τα οποία ο Σπάις, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του Σικάγου το Μάη του 1886, απευθύνθηκε στους δικαστές την ώρα που εκείνοι τον έστελναν μαζί με τους συντρόφους του στην αγχόνη:
*
«Κύριοι δικαστές,
Αν σκέπτεστε σοβαρά ότι με τις κρεμάλες μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα, που εξωθεί εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών προς την εξέγερση, είστε, μα την αλήθεια, "πτωχοί τω πνεύματι".
Σε παρόμοια περίπτωση θα μας κρεμάσετε με το δίκιο σας.
Έπειτα, αυτό είναι το καλύτερο που έχετε να κάμετε. Κρεμάστε μας! Μα να περιμένετε το τέλος. Εάν δεν το βλέπετε, εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, κάτω σας, δίπλα σας, πάνω σας, από όλες τις μεριές σας, θεριεύει μια φωτιά. Το έδαφος σαλεύει κάτω από τα πόδια σας. Βαδίζετε, κυριολεκτικά, επάνω σε μια υπόγεια φωτιά. Θέλετε να την αγνοείτε; Δε θα την αποφύγετε. Θέλετε να απαλλαγείτε, άπαξ διά παντός, από όλους τους "συνωμότες"; Απαλλαγείτε πρώτα από τα αφεντικά της βιομηχανίας, οι οποίοι δημιούργησαν την ανήθικη περιουσία τους από το κλεμμένο αντίτιμο της εργασίας που δεν πληρώθηκε.
Είναι αυτό που εσείς αποκαλείτε "αύξηση του εθνικού πλούτου"!
"Εθνικού"! Τι ειρωνεία! Τη χαρά μερικών προνομιούχων του έθνους να λέτε.
Κάνετε κάτι καλύτερο.
Καταργήστε τα τρένα, τον τηλέγραφο, τα τηλέφωνα, τα βαπόρια, τον εαυτό σας!
Καταργήστε πρώτα από όλα εσάς τους ίδιους!
Γιατί;
Γιατί εσείς, με τη συμπεριφορά σας, είστε οι πρώτοι πράκτορες της επανάστασης.
Καταργήσατε την αρπαγή και τη λεηλασία, Κύριοί μου.
Αλλά, αυτή είναι η δουλειά σας. Είναι η ανήθικη αποστολή μιας εκατοντάδας ανθρώπων, οι οποίοι προτιμούν ν' απολαμβάνουν το παν, χωρίς να κάμνουν τίποτε.
Από αυτήν ακριβώς την τάξη πάμε να απαλλαγούμε.
Κοιτάξετε το οικονομικό πεδίο της μάχης. Οι εργάτες έχουν πετσοκοφτεί και εσείς, ω Χριστιανοί μου και καλοί μου και ευγενικοί αστοί, εσείς είστε οι κοινωνικοί γύπες, που τρώνε τη σάρκα των πτωμάτων.
Θέλετε να κάνουμε έναν περίπατο στα στενά δρομάκια της πολιτείας αυτής, εκεί όπου περνάνε τις μέρες τους οι αληθινοί δημιουργοί του πλούτου;
Πάμε μαζί στα ανθρακωρυχεία του Χόκιγκ - Βάλεϊ; Δε θα βρούμε ανθρώπους, θα βρούμε κινούμενα πτώματα που άρχισαν να αποσυντίθενται.
Η γενική κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής καθίσταται αναπόφευκτη αναγκαιότητα. Αρχίζει η εποχή του σοσιαλισμού και της παγκόσμιας συνεργασίας. Οι κατέχουσες τάξεις θα απαλλοτριωθούν.
Εκείνοι που λένε "τούτο είναι δικό μου", θα τα δούνε όλα κοινά. Αυτό δε θα γίνει για σκοπούς σπεκουλάντικους, θα γίνει για το καλό όλων.
Τούτο εδώ δεν είναι όραμα αιθέριο καθώς νομίζετε. Είναι αναγκαιότητα. Είδαμε στην ιστορία πώς ό,τι ήταν ανάγκη να γίνει, έγινε. Αυτό είναι η λογική της ζωής...
Όποιος λέει ιδιωτική βιομηχανία, λέει αναρχούμενη βιομηχανία. Μετρημένα άτομα χρησιμοποιούν προς όφελός τους τις εφευρέσεις. Ο κόσμος είναι για τους λίγους. Δεξιά και αριστερά πέφτουν οι όμοιοί τους, θύματα του πλούτου και της καλοζωίας τους. Λίγο τους ενδιαφέρει. Με τις μηχανές τους μετατρέπουν το ανθρώπινο αίμα σε βώλους χρυσαφιού.
Την ίδια την υγεία των ανήλικων. Με την πολλή εργασία, δολοφονούν τα γυναικόπαιδα. Με την ανεργία σκοτώνουν. Και αυτοί οι άνθρωποι σου λέγονται Χριστιανοί! Γνήσιοι Χριστιανοί!
Εμείς παραβήκαμε τους νόμους σας, για να δείξουμε στο λαό σε τι αποβλέπουν όλοι σας οι θεσμοί: στο να εγκαθιδρύσουν, στη χώρα αυτή, μία ολιγαρχία, όμοια της οποίας σε κτηνωδία, δεν υπάρχει πουθενά στη Γη!
Αν πιστεύετε ότι με το να μας κρεμάσετε θα εξουδετερώσετε το κίνημα των εργαζομένων, το κίνημα από το οποίο εκατομμύρια ανθρώπινα πλάσματα που σέρνονται στη φτώχεια και στη μιζέρια, περιμένουν τη λύτρωσή τους -αν αυτή είναι η γνώμη σας- τότε κρεμάστε μας!
Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες.
Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...».

                                      Γράφει: 
                         ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αποτελέσματα αρχαιρεσιών 6ου Συνεδρίου Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπαλλήλων Aιρετών Περιφερειών Eλλάδας (ΟΣΥΑΠΕ).

ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

          ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

              

                           
                                 Ανακοίνωση:
           
       Πραγματοποιήθηκε 25 και 26 Απρίλη 2013 το 6^ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας των Συλλόγων Υπαλλήλων  Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ).

Βασικά χαρακτηριστικά του Συνεδρίου αποτέλεσαν :

• η σημαντικά μειωμένη συμμετοχή σωματείων και εργαζομένων, ως αποτέλεσμα της διαλυτικής λειτουργίας των σωματείων από τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού (στο προηγούμενο συμμετείχαν 255 αντιπρόσωποι και σε αυτό 165).
• η κοινή κάθοδος δυνάμεων πρώην ΠΑΣΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ
με την ΔΑΚΕ, σε ψηφοδέλτιο που εμφανίζεται ως «ανεξάρτητο», πρεσβεύοντας το «μακριά τα κόμματα και οι παρατάξεις» από τα σωματεία.

• Το χυδαίο αντικομμουνιστικό παραλήρημα των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ κατά την διάρκεια των εργασιών-τοποθετήσεων, όπως εκφράστηκε με την εμετική τους επίθεση σε ΚΚΕ και ΠΑΜΕ. 

Μέσα σ’ αυτές  τις συνθήκες οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ κατάφεραν να αυξήσουν τη δύναμή τους, δηλώνοντας ότι η δύναμη αυτή αποτελεί παρακαταθήκη στους αγώνες των εργαζομένων για την ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής και την ανασύνταξη του κινήματος.

Τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών για το Γενικό Συμβούλιο της ΟΣΥΑΠΕ και για αντιπροσώπους στην ΑΔΕΔΥ.

ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΣΥΑΠΕ
ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ	ΨΗΦΟΙ	ΕΔΡΕΣ
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ (ΣΥΡΙΖΑ)	26	6
ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (ΠΑΜΕ)	31	8
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ  ( ΑΝΤΑΡΣΙΑ)	8	2
ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΠΑΣΚΕ)	47	12
ΣΥΜΦΩΝΙΑ (ΔΑΚΕ + δυνάμεις ΠΑΣΚΕ + δυνάμεις  ΣΥΡΙΖΑ κ.α.)	43	11
ΆΚΥΡΑ	-
ΛΕΥΚΑ	1
ΣΥΝΟΛΟ	156	39

ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ
ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ	ΨΗΦΟΙ	ΕΔΡΕΣ
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ     ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ  (ΣΥΡΙΖΑ)	30	2
ΕΝΩΤΙΚΟ  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ   (ΠΑΜΕ)	32	3
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ  ( ΑΝΤΑΡΣΙΑ)	6	-
ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ   (ΠΑΣΚΕ)	46	4
ΣΥΜΦΩΝΙΑ (ΔΑΚΕ + δυνάμεις ΠΑΣΚΕ + δυνάμεις ΣΥΡΙΖΑ κ.α.)	41	3
ΆΚΥΡΑ	-
ΛΕΥΚΑ	1
ΣΥΝΟΛΟ	156	12

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΟΣΥΑΠΕ ΜΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΕΤΗ	2013	2010	2007	2003
ΠΟΣΟΣΤΑ	%	%	%	%
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ (ΣΥΡΙΖΑ)	16,7	10,3	8,6
ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (ΠΑΜΕ)	19,9	15,8	18,5	15,5
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ  ( ΑΝΤΑΡΣΙΑ	5,1	2,0	2,8	2,7
ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΠΑΣΚΕ)	30,1	53,4	53,9	59,8
ΣΥΜΦΩΝΙΑ (ΔΑΚΕ + δυνάμεις ΠΑΣΚΕ + δυνάμεις ΣΥΡΙΖΑ κ.α.)	27,6	16,6	16,0	15,9
ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ	156	254	245	225

Διοικητικός απολογισμός του απερχόμενου Δ.Σ: 

Καταψηφίστηκε με 72 ψήφους κατά και 28 ψήφους υπέρ.

Οικονομικός απολογισμός του απερχόμενου Δ.Σ: 

Καταψηφίστηκε με 71 ψήφους κατά και 21 ψήφους υπέρ.