ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΠΑΝΟΣ ΑΛΕΞΑΣ

ΔΕΣΠΩ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

  

Το παράρτημα Μεσολογγίου-Αιτωλικού φίλων κι απογόνων των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στα πλαίσια της κοινής εκδήλωσης με την Επιτροπή Ειρήνης Μεσολογγίου την Κυριακή 18-11-2012 στο πεδίο βολής της Αγριλιάς, αλλά και σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας κι απόδοσης της αρμόζουσας τιμής στους αλύγιστους της ταξικής πάλης, παρουσιάζει τους πατριώτες που εκτελέστηκαν με αποφάσεις του στρατοδικείου Μεσολογγίου, κυρίως στο πεδίο βολής της Αγριλιάς αλλά και στην Πύλη της ΕΞΟΔΟΥ. 

Είναι αυτοί που έπεσαν όρθιοι, γιατί πίστεψαν κι αγωνίστηκαν για μια καλύτερη ζωή, σε μια Ελλάδα αληθινά ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική.

Η λίστα είναι ανοιχτή για συμπλήρωση ή τυχόν διορθώσεις και γι' αυτό καλούμε καθένα που γνωρίζει οτιδήποτε να το καταθέσει στα τηλέφωνα 697292912 και 6978223501 ή στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις ntinos68galanis@yahoo.gr και tolmis58@gmail.com.

Κάθε πληροφορία, έντυπο ή φωτογραφία που αφορά τη μικρή σε διάρκεια ζωή των παρακάτω αναφερόμενων λαϊκών ηρώων θα είναι πολύτιμη.


ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ 

ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

1. Αλεξάς Παναγιώτης (Σταυραδελφός) του Κωνσταντίνου, από το Αγρίνιο, ετών 24. Ανθυπολοχαγός του ΕΛΑΣ, μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Πόλης Αγρινίου του ΚΚΕ, από τους πρωτεργάτες της λαϊκής αντίστασης στην τρομοκρατία και το όργιο των Χιτών και ταγματασφαλιτών στο Αγρίνιο. Προσπάθησε να «βγει» στο βουνό με το τμήμα Επαμεινώνδα. Εκτελέστηκε στις 31-1-1949. 
2. Αλεξοπούλου Δέσπω του Δημητρίου από την Κόνισκα Τριχωνίδας ετών 22. Δραστήρια αντάρτισσα του ΔΣΕ. Πιάστηκε αιχμάλωτη το 1949, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 5-9-1949.
3. Αλεξόπουλος Παναγιώτης ή Κροκίδας του Αλεξίου, από το Αγρίνιο, ετών 34, εκτελέστηκε στις 7-9-1949.
4. Αυγουλής Κώστας του Πανταλέοντος, από το Αγρίνιο, ετών 34. Ήταν καπετάνιος τάγματος του 2/39 συντάγματος του ΕΛΑΣ. Είχε διατελέσει γραμματέας της Αχτιδικής Επιτροπής Αγρινίου του ΚΚΕ και γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του ΕΑΜ.Εκτελέστηκε στις 1-4-1949
5. Γαλατάς Διονύσης, από το Παλαιοχώρι Ευρυτανίας, ετών 35, εκτελέστηκε στις 5-9-1949.
6. Δαβανέλος Χαράλαμπος του Αντωνίου, από την Αθήνα, ετών 19, εκτελέστηκε στις 20-1-1948.
7. Δανιάς Παναγιώτης του Χρήστου, από την Ελατόβρυση Ναυπακτίας ετών 45, πιάστηκε αιχμάλωτος στο ΔΣΕ καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 23-9-1949.
8. Διαμαντής Σπυρίδων του Κωνσταντίνου από τον Αστακό, ετών 30. Πιάστηκε στη Σπερχιάδα με άλλους μαχητές του ΔΣΕ καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 20-1-1948.
9. Θεοδωρόπουλος Σωτήρης του Ιωάννη από το Αγρίνιο, ετών 24. Στέλεχος του ΚΚΕ, πήρε μέρος στην έξοδο από το Αγρίνιο της ομάδας Επαμεινώνδα. Εκτελέστηκε στις 31-1-1949.
10. Καραλάζος Δημήτρης του Νικολάου, από την πέρδικα Κοζάνης, ετών 23, εκτελέστηκε στις 20-1-1948.
11. Κατσούλης Σεραφείμ. Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 22-1-1949.
12. Κοτσάφτης Πέτρος του Κωνσταντίνου, από το Λαμπίρι Τριχωνίδας, ετών 35, εκτελέστηκε στις 31-1-1949 .
13. Κουρκούτας Αναστάσιος του Κωνσταντίνου, από τον Προυσό Ευρυτανίας, ετών 27, εκτελέστηκε στις 13-6-1948.
14. Μπετχαβάς Γιώργος του Νικολάου (Τζουμέρκας), από το Αγρίνιο, ετών 25.Δραστήριος αντάρτης του ΕΛΑΣ και στέλεχος της λαϊκής αυτοάμυνας του Αγρινίου. Εκτελέστηκε στις 1-2-1949 .
15. Παλιούρας Δημήτρης του Ευθύμιου από το Αγρίνιο, ετών 26, στέλεχος της Λαϊκής Αυτοάμυνας. Εκτελέστηκε στις 31-1-1949.
16. Πατίλης Γρηγόρης του Κωνσταντίνου από την Περίστα Ναυπακτίας, ετών 30, εκτελέστηκε στις 20-1-1948.
17. Σπανός Θεοφάνης του Μιχάλη από την Ελατόβρυση Ναυπακτίας ετών 44, εκτελέστηκε στις 23-6-1948.
18. Τρίφτης Ιωάννης του Θεοφάνη, από την Κυδωνιά Ναυπακτίας, ετών 48, εκτελέστηκε στις 23-6-1948.
19. Χαμπόγλου Μιχάλης του Χαράλαμπου, από το Μεσολόγγι, εκτελέστηκε στις 13-9-1948.
20. Κατσαραίος (Καλαματιανός) Αντώνιος από την Κατοχή ετών 47. Εκτελέστηκε στις 19-12-1946.
21. Καραϊσκος Ανδρέας του Δημητρίου από τη Γουριώτισσα. Υποδιοικητής της Λαϊκής Πολιτοφυλακής Ξηρόμερου.
22. Ματαράγκας Σπύρος δικηγόρος από την Πρέβεζα. Αντάρτης του ΕΛΑΣ και περιφερειακό στέλεχος του ΕΑΜ στη Δυτική Ελλάδα. Επικεφαλής ομάδας που προκειμένου να γλιτώσουν το όργιο τρομοκρατίας ξεκίνησαν από τον Πειραιά στις αρχές Σεπτέμβρη 1946 με προορισμό την ορεινή Ναυπακτία με σκοπό την ένταξη τους στις ομάδες καταδιωκόμενων. Πιάστηκε όλη η ομάδα κοντά στο χωριό Δερβέκιστα και καταδικάστηκε σε θάνατο από το στρατοδικείο Μεσολογγίου. Μόνο ένας στρατοδίκης διαφώνησε λέγοντας «δεν μπορεί να κατηγορούνται άοπλοι Έλληνες και να δικάζονται ως Βούλγαροι». Εκτελέστηκε στις 4-12-1948.
23. Μπουμπούλης Νώντας δάσκαλος, πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο, παλιός ΕΛΑΣίτης και στέλεχος του ΚΚΕ από την Κατούνα Ξηρομέρου. Συμμετείχε στην ομάδα Ματαράγκα. Εκτελέστηκε στις 4-12-1948.
24. Κατσιγιάννης Ντίνος του Σωτήρη, αγωνιστής του Αλβανικού Μετώπου από τους πρωτοπόρους αντάρτες του ΕΛΑΣ και μέλος του ΚΚΕ, από τον Παπαδάτο. Συμμετείχε στην ομάδα Ματαράγκα. Εκτελέστηκε στο Μεσολόγγι στις 4-12-1948.
25. Κατσαμπίρης Κώστας, καθηγητής από την Πάτρα. Ήταν εξόριστος στην Ακροναυπλία. Συμμετείχε στην ομάδα Ματαράγκα, εκτελέστηκε στις 4-12-1948.
26. Περαντώνης Βασίλης ανθυπολοχαγός, παλιός ΕΛΑΣίτης από την Αράχοβα Ναυπακτίας. Εκτελέστηκε και αυτός με την υπόλοιπη ομάδα Ματαράγκα στις 4-12-1948.
27. Αργυρόπουλος, τηλεγραφητής στο επάγγελμα από τη Ροδοδάφνη Αιγίου. Συμμετείχε στην ομάδα Ματαράγκα και εκτελέστηκε στις 4-12-1948.
28. Μπαλτάς Τάκης από τον Προυσό Ευρυτανίας.
29. Παπαντωνίου Παναγιώτης (Τρομάρας) από την Αράχοβα Ναυπακτίας.
30. Κελεγκουρίδης Αθανάσιος του Γερασίμου ετών 23 από την Πάτρα. Εκτελέστηκε στις 1-5-1944.
31. Νησίδης Ιωάννης του Κων/νου ετών 34 από την Πάτρα. Εκτελέστηκε στις 1-5-1944.
32. Νησίδης Νικόλαος του Κων/νου ετών 37 από την Πάτρα. Εκτελέστηκε στις 1-5-1944
33. Καμένος Γεώργιος ετών 19, φοιτητής από το Αγρίνιο, απαγχονίστηκε κοντά στην Πύλη της ΕΞΟΔΟΥ, σε κολόνα της ΔΕΗ, στο σημείο που βρίσκεται σήμερα το στρατολογικό γραφείο.

                                          

                         ΤΟ ΧΡΕΟΣ

              Ποίηση : Γιάννης Ρίτσος

«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια
τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.

Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια 
Των μανάδων

Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα

Ή από τα τμήματα των μεταγωγών

Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.»

94 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ

Επέτειος των 94 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ σήμερα.



94 χρόνια πρωτοπόρας δράσης, ζυμώνει το νου και την καρδιά των εργατών, δένει τ' ατσάλι των μαχητών του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.Το ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του το 1918, ενσάρκωσε ότι πιο πρωτοπόρο είχε κατακτήσει η ανθρώπινη σκέψη μέσα από την ιστορία της δράσης των λαϊκών μαζών και το έκφρασε με τον ταξικό προλεταριακό διεθνιστικό του χαρακτήρα, με την πολιτική και το πρόγραμμά του.
Από το πρώτο ακόμη συνέδριό του, μίλησε ξεκάθαρα για την ανάγκη της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της εργατικής τάξης σε δικό της ξεχωριστό ταξικό επαναστατικό κόμμα, με σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ανταλλαγής, ξεκαθαρίζοντας ότι πηγή της εκμετάλλευσης είναι η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Από την πρώτη, δε, στιγμή τάχθηκε αλληλέγγυο με τους ταξικούς αδελφούς σ' όλη τη Γη, αποδεικνύοντας το διεθνιστικό του χαρακτήρα, αδιάσπαστη αρχή του ταξικού επαναστατικού κόμματος και τάχθηκε στο πλευρό της Οχτωβριανής Επανάστασης.Στην 94χρονη πορεία του, το Κόμμα μας υπερασπίστηκε με συνέπεια τους ανθρώπους του μόχθου. Στάθηκε στην πρώτη γραμμή των λαϊκών αγώνων, παλεύει για τη χειραφέτηση των εργαζομένων από την ιδεολογική και πολιτική επιρροή της αστικής τάξης, των κομμάτων της. Παλεύει για να συνειδητοποιούν ότι η πραγματοποίηση των συμφερόντων των λαϊκών δυνάμεων δε θα ευοδωθεί στα πλαίσια του καπιταλισμού, αλλά σε σύνδεση με την πάλη για την ανατροπή του. Πράγμα που απαιτεί να σφυρηλατούν την ενότητα, την οργάνωσή τους, τη συμμαχία τους, στον ανειρήνευτο αγώνα ενάντια στην αστική τάξη.

Στην πρώτη γραμμή των ταξικών αγώνων

Ετσι, το ΚΚΕ σ' όλη την ιστορική του διαδρομή έδωσε και δίνει όλες του τις δυνάμεις, με συνέπεια αποφασιστικότητα, μαχητικά, πληρώνοντας ακόμη και με το αίμα και τη ζωή των στελεχών και των μελών του, για να ζήσει ο λαός μας καλύτερες μέρες. Η σφραγίδα του βρίσκεται ανεξίτηλη στις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, σ' όλη την πορεία του λαϊκού κινήματος, έτσι ώστε η νεότερη Ιστορία της Ελλάδας να είναι συνυφασμένη με τη δράση του ΚΚΕ.Αντιτάχθηκε σθεναρά σ' όλες τις επιθέσεις και την τρομοκρατία του κεφαλαίου ακόμη κι αν αυτό σήμαινε διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες, δολοφονίες και εκτελέσεις στελεχών του. Το 8ωρο, το 7ωρο, η Κοινωνική Ασφάλιση, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, τα μέτρα προστασίας των ανέργων, η πάλη για την ισοτιμία των γυναικών, για τα δικαιώματα της νεολαίας στη μόρφωση, τη δουλειά, την ψυχαγωγία, τον αθλητισμό, η δημόσια δωρεάν Παιδεία, η Υγεία αποτελούσαν, και συνεχίζουν, το περιεχόμενο της ασίγαστης πάλης του ΚΚΕ, που έδενε πάντα αυτόν τον αγώνα με την πάλη για το σοσιαλισμό. Αντιπάλεψε και αντιπαλεύει τη συμμετοχή της χώρας στην ιμπεριαλιστική δράση, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΟΚ τη σημερινή ΕΕ, που αποτελούν οργανισμούς στραγγαλισμού του λαού.
Μα πάνω απ' όλα, το Κόμμα μας πρωτοστάτησε σ' όλες τις μεγάλες στιγμές της Ιστορίας του λαού μας, σ' αυτές που η άρχουσα τάξη έβαζε πάνω απ' όλα τα συμφέροντά της. Το ΚΚΕ, χωρίς να υπολογίζει κόπους και θυσίες, έγραψε τις πιο ηρωικές παραδόσεις, παρακαταθήκη για το σήμερα.
Είναι το Κόμμα που ηγήθηκε του μεγάλου Επους της Εθνικής Αντίστασης και της απελευθέρωσης του λαού μας από τη γερμανική ιμπεριαλιστική υποδούλωση και κατοχή, αφού ήταν ο νους και η καρδιά του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Πρωτοστάτησε στη λαϊκοαπελευθερωτική πάλη του ελληνικού λαού σε αντίθεση με την ηττοπαθή στάση της άρχουσας τάξης, που ένα μέρος της συνεργάστηκε με τον καταχτητή και ένα άλλο το φιλοβρετανικό έφυγε από την Ελλάδα, εγκαταλείποντας το λαό έρμαιο στη γερμανική κατοχή.
Αλλά και στη συνέχεια, όταν η αστική τάξη, προκειμένου να εγκαθιδρύσει τη δική της εξουσία, αποφάσισε ένοπλα να τσακίσει μαζί με τους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές το λαϊκό κίνημα, τότε που ο λαός βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα: Υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση; Το ΚΚΕ έδωσε τη δύναμη στο λαό να επιλέξει το δεύτερο δρόμο, όπως κάθε λαός που αρνείται να δεχτεί την ταπείνωση του. Μπήκε επικεφαλής της τρίχρονης αντιιμπεριαλιστικής πάλης του λαϊκοεπαναστατικού κινήματος. Και γεννήθηκε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας.
Ο αγώνας του ΔΣΕ αποτελεί την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα στον 20ό αιώνα, το μεγαλύτερο δημιούργημα του ΚΚΕ. Αποπνέει μόνο δίκιο και ηθική, επειδή δίκιο και ηθική αποπνέει ο ανυποχώρητος αγώνας της εργατικής τάξης, ο αγώνας του ΚΚΕ.
Το δρόμο της αντίστασης, σε άλλες συνθήκες, επέλεξε το ΚΚΕ και στα χρόνια που ακολούθησαν την ήττα του ΔΣΕ, μέχρι την κατάρρευση της δικτατορίας του 1967 - 1974. Στις φυλακές και στις εξορίες, στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στην παρανομία και στην πολιτική προσφυγιά, χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες κράτησαν ψηλά τη σημαία των ιδανικών του ΚΚΕ και με τεράστιο προσωπικό κόστος αρνήθηκαν να το αποκηρύξουν, αρνήθηκαν να υπογράψουν δήλωση μετανοίας.

Κρίση και διέξοδος

Τον ίδιο δρόμο ακολουθεί το ΚΚΕ μέχρι σήμερα, που το σημαντικότερο στοιχείο των εξελίξεων είναι η οικονομική κρίση που εκδηλώνεται ευρύτερα στον καπιταλιστικό κόσμο. Η κρίση ανέδειξε, ακόμη πιο ανάγλυφα, τον ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής των κομμάτων του «ευρωμονόδρομου», ανέδειξε όμως και πιο ξεκάθαρα ότι στο πλαίσιο της πολιτικής διαχείρισης της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης υπάρχει διαπάλη ανάμεσα στα δύο διαφορετικά μείγματα πολιτικής και στη χώρα μας, ανάμεσα στην κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ και στον ΣΥΡΙΖΑ.Το μείγμα της πολιτικής της ΝΔ βασίζεται στην επιβολή δημοσιονομικών μέτρων, στο φτήνεμα της τιμής της εργατικής δύναμης, στην απελευθέρωση της αγοράς, στις ιδιωτικοποιήσεις, γιατί αυτή η πολιτική θα οδηγήσει δήθεν στην ανάπτυξη και στις επενδύσεις. Το άλλο μείγμα πολιτικής μιλά για ανάπτυξη και αναδιανομή, με διαγραφή μέρους του χρέους (αυτό είναι «κούρεμα» που θα φέρει νέα αντιλαϊκά μέτρα), διαπραγμάτευση της αποπληρωμής του υπόλοιπου μετά από μερικά χρόνια, με ανακεφαλαιοποίηση και δημόσιο έλεγχο των τραπεζών, ώστε να μπορούν να δανειοδοτήσουν τους λεγόμενους υγιείς μεγαλοεπιχειρηματίες, εξασφάλιση κρατικού χρήματος για επενδύσεις με φορολογία των πλουσίων. Βεβαίως, δε μιλά για φορολογία κεφαλαίου, γιατί οι καπιταλιστές θέλουν φοροαπαλλαγές για να επενδύσουν. Αλλά και η φορολογία των υψηλών εισοδημάτων θα δοθεί για επενδύσεις, επομένως ποια αναδιανομή. Οσο για αύξηση των μισθών στην ανάκαμψη, αυτή επηρεάζει αρνητικά τα κέρδη.
Από τα παραπάνω φαίνεται ότι και τα δύο μείγματα, που διαφέρουν μεταξύ τους, εφαρμόζουν πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, αλλά εκφράζουν συμφέροντα διαφορετικών τμημάτων του. Για παράδειγμα, το μείγμα που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ το στηρίζει ένα μέρος του κεφαλαίου αλλά και μεσαίων στρωμάτων που προσεγγίζουν τους αστούς γιατί καταστρέφονται από την κρίση.
Ολες οι παραπάνω πολιτικές δεν πρόκειται να φέρουν βελτίωση στη θέση του λαού στην Ελλάδα. Διέξοδος από την κρίση σε όφελος της εργατικής τάξης, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων μπορεί να έρθει μόνο με αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, που απαιτεί λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Σήμερα, στη χώρα μας, υπάρχουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για μια ριζικά διαφορετική οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, η οποία μπορεί να διασφαλίσει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών που συνεχώς διευρύνονται. Βασικό χαρακτηριστικό της λαϊκής οικονομίας είναι η μετατροπή της ιδιοκτησίας του μεγάλου κεφαλαίου σε κοινωνική κρατική ιδιοκτησία. Σε αυτήν τη γραμμή ρήξης και ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, πρέπει να ανασυνταχθεί και να βαδίσει το λαϊκό κίνημα, για να βάλει τη σφραγίδα του την κατάλληλη στιγμή. Στο σοσιαλισμό, ο πλούτος θα ανήκει στο λαό, θα εντάσσεται στην ανάπτυξη της οικονομίας σε όφελός του.

Οι αναπτυξιακές δυνατότητες

Η Ελλάδα διαθέτει ικανοποιητικό επίπεδο συγκέντρωσης της παραγωγής μέσων παραγωγής, εμπορικού δικτύου και ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης σύγχρονης τεχνολογίας. Διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, με βελτιωμένο μορφωτικό επίπεδο και εξειδίκευση και πολυάριθμο επιστημονικό δυναμικό.Η Ελλάδα μπορεί να αναπτύξει βιομηχανία και αγροτική οικονομία, ώστε να καλύπτει κάποιες ανάγκες που σήμερα καλύπτονται από εισαγωγές. Εχει αναξιοποίητο ορυκτό πλούτο απαραίτητη προϋπόθεση για ανάπτυξη της βιομηχανίας. Εχει βωξίτη που μπορεί να αναπτύξει τη βιομηχανία κάθε προϊόντος που έχει ως πρώτη ύλη το αλουμίνιο. Εχει νικέλιο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ανθεκτικών κραμάτων με χάλυβα. Εχει ψευδάργυρο, χρυσό. Εχει λευκόλιθο, μάρμαρο, που λόγω της ποιότητάς του κατέχει εξέχουσα θέση στη διεθνή αγορά. Εχει λιγνίτη για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Εχει τεράστιο υδάτινο δυναμικό για την παραγωγή επίσης ηλεκτρικής ενέργειας.
Εχει πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Βόρειο Αιγαίο, στη λεκάνη Ρόδου, νότια της Κρήτης, στο Ιόνιο, στον Πατραϊκό Κόλπο. Υπάρχει υψηλό αιολικό δυναμικό και πηγές γεωθερμίας, ιδιαίτερα στα νησιά του Αιγαίου.
Εχει ήδη αναπτυγμένη βιομηχανία χάλυβα, σιδήρου, χαλκού, αμυντική βιομηχανία, βιομηχανία πλαστικών, παραγωγή τσιμέντου και άλλων οικοδομικών υλικών. Επίσης, η μηχανοποίηση του κλάδου των κατασκευών μπορεί να καλύψει γενικά τις ανάγκες κατασκευής δημόσιων έργων - κατασκευών, λαϊκής κατοικίας. Εχει, επίσης, δάση για ξυλεία και προϊόντα ξύλου.
Επίσης, η Ελλάδα είχε, άρα μπορεί να αναπτύξει αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, που να καλύπτει όλες τις διατροφικές της ανάγκες και να κάνει εξαγωγές, αντί να εισάγει. Υπάρχει, επίσης, μεγάλη μηχανοποίηση της αγροτικής παραγωγής. Η Ελλάδα έχει σημαντική παραγωγή σιταριού, καλαμποκιού, άλλων δημητριακών, πατάτας φασολιών, διαθέτει υψηλής ποιότητας λάδι, οπωροκηπευτικά, κρασί, ροδάκινα, εσπεριδοειδή, σταφίδα, μέλι κ.ά. Η κτηνοτροφία της Ελλάδας παρουσιάζει υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, και με κεντρικό σχεδιασμό μπορεί να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των εγχώριων αναγκών κατανάλωσης σε πρόβειο γάλα, κρέας κ.λπ. αλλά και αναπτυγμένη βιομηχανία τροφίμων και ποτών. Επίσης, η αγροτική παραγωγή μπορεί να στηρίξει τη βιομηχανία τροφίμων. Εχουμε πολύ καλής ποιότητας βαμβάκι. Αντίστοιχα, διαθέτουμε σημαντική βάση παραγωγής κλωστοϋφαντουργίας, ένδυσης, υπόδησης καθώς και σχετική τεχνογνωσία. Δίπλα στην κοινωνική αγροτική παραγωγή θα υπάρχει και η συνεταιριστική παραγωγή για τους μικροπαραγωγούς.
Αυτή η ανάπτυξη θα εξαλείψει την ανεργία. Και σε τομείς υπηρεσιών, όπως π.χ. η Υγεία που σήμερα οι λαϊκές ανάγκες απαιτούν πολλαπλάσιο από το υπάρχον υγειονομικό δυναμικό, ή στον τομέα Παιδείας, μειώνοντας π.χ. τους μαθητές στις τάξεις, που χρειάζεται για να παρέχεται ολοκληρωμένη μόρφωση, ενώ σήμερα γιατροί, υγειονομικοί, δάσκαλοι και καθηγητές είναι άνεργοι, ή θεωρούνται πλεονάζον προσωπικό.
Βεβαίως, αυτή η ανάπτυξη δε χωρά στα πλαίσια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Να, γιατί λέμε εργατική εξουσία, λαϊκή οικονομία και αποδέσμευση από τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις, όπως π.χ. Ευρωπαϊκή Ενωση, ΝΑΤΟ κ.λπ. Τότε θα αναπτύσσονται επωφελείς για το λαό σχέσεις με άλλες χώρες. Αυτή είναι η πολιτική πρόταση - διέξοδος του ΚΚΕ και είναι μονόδρομος για φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση και ανάπτυξη σε όφελος των εργαζομένων.

Σ. (Ριζοσπάστης)

Το Πολυτεχνείο και οι κυρίαρχες ιστορικές αφηγήσεις

Κάποιος άνθρωπος με στοιχειώδη μαρξιστική, διαλεκτική ωριμότητα γελάει με τις ιστορικές αναλύσεις των φορέων της κυρίαρχης αστικής τάξης. Αυτοί όμως έχουν το καρπούζι και το μαχαίρι. Έχουν κατορθώσει, όχι μόνο να γράψουν την ιστορία όπως θέλουν, αλλά μαζί της να γράψουν και την υποτιθέμενη απάντηση στην κυρίαρχη ιστορική αφήγηση. Η ιστορία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού του προβλήματος.
Η κυρίαρχη αφήγηση επί χούντας, (αυτή που δεν αναβιώνει σήμερα με την Χρυσή Αυγή διότι είχε αναβιώσει νωρίτερα επί Καρατζαφέρη), ήταν ότι δεν υπήρχαν νεκροί μέσα στο Πολυτεχνείο. Στο μυαλό ενός φασίστα αυτό αρκεί ως απόδειξη ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έγινε ποτέ. Ιδιαίτερα όταν διανθίζεται με τις απαραίτητες συνομωσιολογικές ιστορίες για τους πράκτορες που έστησαν τα γεγονότα και γαρνίρεται με την αντίληψη ότι η γενιά του Πολυτεχνείου βολεύτηκε, έφαγε και τελικά κατέστρεψε τη χώρα, η προσπάθεια να αποκτήσει η εξέγερση του Πολυτεχνείου αρνητική χροιά δείχνει να είναι αποτελεσματική σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Από την άλλη εμφανίζεται η «δημοκρατική» απάντηση στην ιστορία της εξέγερσης του πολυτεχνείου. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται παρά για μια άλλης μορφής αστική απάντηση στο ζήτημα. Το Πολυτεχνείο γίνεται το σύμβολο της δημοκρατίας, συγκεκριμένα της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Έτσι, νομιμοποιούνται να μιλούν για την δημοκρατική, αντιστασιακοί τους δράση νεοδημοκράτες, πασόκοι και λοιποί αστοί πολιτικοί, οι οποίοι είτε έχτισαν την πολιτική τους καριέρα με αναφορές στους αγώνες της «γενιάς του Πολυτεχνείου», είτε πολύ αργότερα, όταν πια είχαν καταλάβει αξιώματα, θυμήθηκαν να μας ενημερώσουν για την αντιστασιακή τους δράση. Τέτοιες φωνές βρήκαν τα τελευταία χρόνια χώρο σε εκπομπές σαν αυτή του Κούλογλου. (Μιλάει για το Πολυτεχνείο ο Ζαγορίτης και ο Μπίστης!)
Κάπως έτσι μπαίνει το αντίπαλο όριο στην χουντική προπαγάνδα. Κάπως έτσι η ιστορία ευτελίζεται είτε μπαίνοντας στη διαδικασία να απαντήσει για το αν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο (θαρρείς και αν κάποιος σκοτώθηκε στην 3ηςΣεπτεμβρίου δεν είναι νεκρός στο Πολυτεχνείο) αλλά κυρίως θέτοντας τους τίτλους τέλους της εξέγερσης: είχαμε χούντα, κάναμε το Πολυτεχνείο (σιγά σιγά η λέξη εξέγερση εξαφανίζεται από το λεξιλόγιο των άλλοτε εξεγερμένων), έπεσε η χούντα ήρθε η Δημοκρατία και end of story.
Η δημοκρατία νίκησε λοιπόν. Οπότε ας θάψουμε εκείνα τα αιτήματα για ψωμί, παιδεία, ελευθερία, λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία στις πίσω σελίδες ενός σχολικού βιβλίου της ιστορίας, ας κάνουμε μια γιορτή με Μίκη και Μάνο και ας κοιτάξουμε μπροστά.
Έτσι έγινε κυρίαρχη μια αντίληψη της ιστορίας του Πολυτεχνείου η οποία βασίστηκε σε δύο μύθους:

Ο πρώτος μύθος ήταν ότι το Πολυτεχνείο ήταν μια μοναδική στιγμή στην ιστορία που ενώθηκε ΟΛΟΣ ο λαός μπροστά στην χούντα. Προφανώς όμως δεν ήταν όλος ο λαός μπροστά στις πύλες του πολυτεχνείου την ώρα που έμπαινε το τανκ. Υπήρχαν και τότε οι φοβισμένοι νυκοκυραίοι που κλείστηκαν στα σπίτια τους περιμένοντας να ηρεμήσουν τα πνεύματα, υπήρχαν επίσης οι βολεμένοι χουντικοί που έδιναν τους «δημοκράτες» συναδέλφους τους στον χωροφύλακα της γειτονιάς, υπήρχαν και οι αδιάφοροι για τα γεγονότα των ημερών. Όμως ακόμα και μέσα στο πολυτεχνείο δεν υπήρχε η περιβόητη ενότητα που θέλουμε σήμερα να επαναφέρουμε για να δικαιολογήσουμε κάποια προγραμματική σύγκλιση κομμάτων στις «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» ή την ανάγκη να πάψουν οι αγώνες των καταπιεσμένων μπροστά στο κοινό όραμα της εξόδου από την κρίση. Στις συνελεύσεις εντός του Πολυτεχνείου οι διαφωνίες ήταν πολλές και σημαντικές. Εντός του Πολυτεχνείου δρούσαν οργανώσεις, κόμματα, σύλλογοι, δηλαδή όλα αυτά που ήθελαν οι αγανακτισμένοι να αφήσουν έξω από το κίνημά τους, προσφέροντάς μας ένα πολύ ωραίο παράδειγμα σύνδεσης του αυθόρμητου με το συνειδητό.

Ο δεύτερος μύθος είναι η κυρίαρχη αντίληψη ότι το πολυτεχνείο έγινε από μια γενιά. Μιλάμε και σήμερα για τη γενιά του Πολυτεχνείου και δίνουμε σε αυτή απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Από πότε την ιστορία την γράφουν οι «γενιές»; Πόσο ενιαία μπορεί να είναι μια γενιά; Πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι μια ιστορική ανάλυση που εστιάζει σε γεγονότα τα οποία έγιναν από μια γενιά;
Αν αντιληφθούμε ένα ιστορικό φαινόμενο και την παρέμβαση του λαού ως κάτι που γίνεται από μια γενιά, αμέσως χάνουμε τον ταξικό διαχωρισμό που υπάρχει εντός αυτής της ομάδας ανθρώπων που έχουν πάνω-κάτω την ίδια ηλικία. Και ο Αλαφούζος για παράδειγμα ηλικιακά ταιριάζει στην γενιά του Πολυτεχνείου. Το ίδιο και ο άνεργος ναυτεργάτης του Περάματος. Γενιά του Πολυτεχνείου (χρονικά) ήταν και ο Μιχαλολιάκος. Και η Δαμανάκη και ο Λαλιώτης. Και η Παπαρήγα. Μπορούμε να τα ομαδοποιήσουμε;
Αν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά δεν θα βρούμε στους αγώνες του Πολυτεχνείου να συμμετέχουν νέοι επιχειρηματίες της εποχής. Αντίθετα θα βρούμε το Συνδικάτο Οικοδόμων. Θα βρούμε απλούς λαϊκούς ανθρώπους να συμμετέχουν και να ενισχύουν τον αγώνα των «καταληψιών» του Πολυτεχνείου. Δεν θα βρούμε ούτε γιάπηδες, ούτε τα τσιράκια τους. Κι ας έχουν την ίδια ηλικία.
Όσο για το μετά, αυτό φρόντισαν να το εξαργυρώσουν καλά κάποιοι. Δεν θα χρεώσουμε σε αυτούς ούτε μια γενιά ολόκληρη, ούτε μια εξέγερση του λαού. Σήμερα με την ευκαιρία της οργής και της εξαθλίωσης του λαού, επιχειρείται το ξαναγράψιμο της ιστορίας από τους φασίστες. Ας απαντήσουμε με μια σοβαρή μελέτη της ιστορίας. Ας μιλήσουμε περισσότερο για τις ιστορικές συνθήκες που οδήγησαν στην χούντα και στην πάλη για την ανατροπή της και ας αποφύγουμε τις παγίδες που μας βάζουν αυτοί που θέλουν να βάλουν τα Πολυτεχνεία στα δικά τους καλούπια.

                                              

                                            αναδημοσίευση από 2310 net

ΣΕ ΚΛΙΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ Η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η παράταξη Παπαθανασίου (ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) στήριξε την παράταξη Κατσιφάρα ( ΠΑΣΟΚ)  στην χτεσινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου ώστε να υπάρξει πλειοψηφία και  να εκδοθεί  μια απόφαση, δήθεν κάλυψης των εργαζομένων,  που στην ουσία αποτελεί αποδοχή των απολύσεών τους, παραπέμποντας την επίλυση του προβλήματός τους στο μέλλον και στα δικαστήρια.

'Ομως η απόφαση αυτή δεν ήταν χωρίς απώλειες και μάλιστα σημαντικές για  την παράταξη του περιφερειάρχη Απόστολου Κατσιφάρα ο οποίος στην ψηφοφορία για την μορφή της αντίδρασης ενάντια στα μέτρα είδε επτά συνολικά Συμβούλους του να «αποσκιρτούν» και να ψηφίζουν την πρόταση της παράταξης του ΚΚΕ που με επικεφαλής τον Ν. Καραθανασόπουλο πρότεινε το κλείσιμο της περιφέρειας έως το επόμενο περιφερειακό Συμβούλιο και την μη εκπλήρωση καμιάς διαπιστωτικής πράξης.

Ουσιαστικά η παράταξη Κατσιφάρα διχοτομήθηκε καθώς οι σύμβουλοι Πετρόπουλος, Φεσιάν, Κοκαλιάρης Σταθακόπουλος , Χριστοδουλόπουλος, Μιχαλόπουλος και Τσόγκας θεώρησαν πως η πρόταση της παράταξης τους δεν αποτελεί δείγμα δυναμικής αντίδρασης και δεν στέλνει τα μηνύματα που πρέπει να στείλει.
Ωστόσο η στήριξη της πρότασης του κ. Κατσιφάρα από την παράταξη του κ. Παπαναστασίου που πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία λειτούργησε ως «αερόσακος» για την περιφερειακή πλειοψηφία του καθώς και με τις δικές της ψήφους αποφασίστηκε το κλείσιμο της περιφέρειας μόνο για δύο ημέρες.



Η όλη διαδικασία  καθώς και η απόφαση πυροδότησε θύελλα αντιδράσεων τόσο κατά τη διάρκεια όσο και στο τέλος της συνεδρίασης με τους συμβούλους που ψήφισαν την πρόταση Κατσιφάρα να δέχονται  πλήθος διαμαρτυριών και φραστικών επιθέσεων από εξαγριωμένους εργαζόμενους.
Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων απ' όλη την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, που έγινε πριν και κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, έδωσαν δυναμικό παρών δεκάδες εργαζόμενοι της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας που μεταφέρθηκαν με λεωφορείο και Ι.Χ. και διαδήλωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν ενάντια στις απολύσεις και την πολιτική που οδηγεί το λαό στην καταστροφή, καταθέτοντας το παρακάτω ψήφισμα  της γενικής τους συνέλευσης.

                                      ΨΗΦΙΣΜΑ

            ΓΕΝΙΚΗΣ  ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

                ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ    ΕΝΟΤΗΤΑΣ     

                       ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Εμείς οι εργαζόμενοι στην  Περιφερειακή  Ενότητα  Αιτωλοακαρνανίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας αποφασίσαμε τα εξής :

1.    Καταδικάζουμε όλα τα μνημόνια και τις πολιτικές που οδηγούν την πλειοψηφία του λαού στην καταστροφή.

2.    Διακηρύσσουμε πως δεν θα δεχτούμε καμιά απόλυση συναδέλφου και καλούμε όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που δέχονται την ίδια άγρια επίθεση να οργανώσουμε από κοινού τον αγώνα κάνοντας πράξη το σύνθημα « ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ».

3.    Κηρύσσουμε ανεπιθύμητους σε κάθε εκδήλωση του συλλόγου μας τους βουλευτές κι όλους όσους συντέλεσαν σ’ αυτό το αντεργατικό τερατούργημα και καλούμε όλους τους φορείς, τα σωματεία, τους συλλόγους , τις οργανώσεις των εργαζομένων καθώς και όλους τους τίμιους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

4.    Καλούμε  το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας

να συμπαρασταθεί στην πράξη στους υπαλλήλους της που απολύονται ή πρόκειται να απολυθούν κάνοντας όλες τις απαραίτητες ενέργειες και συγκεκριμένα:

α. Να μη στείλει οποιοδήποτε στοιχείο που θα χρησιμοποιηθεί για απολύσεις.

β. Να αποφασίσει να μη υπογραφεί καμιά διαπιστωτική πράξη απόλυσης.

γ. Να αποφασίσει να μην  ισχύσει το νέο οργανόγραμμα που ετοιμάζεται και το οποίο προβλέπει μείωση 30% των οργανικών θέσεων.   

                ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ   15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012

                     Η  ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Υ.Π.Ε.Α

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΙΗΜΕΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ

            ΣABBATO 17-11-2012,  KYΡIAKH 18-11-2012
                      
                "ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ
             ΛΑΪΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ"

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
& ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ
Παράρτημα Μεσολογγίου – Αιτωλικού

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ για τη ΔΙΕΘΝΗ ΥΦΕΣΗ και ΕΙΡΗΝΗ
Παράρτημα Μεσολογγίου

                        
                              ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Σάββατο 17-11-2012 Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο 

18:00 Ομιλία από μέλος της Ε.Ε.Δ.Υ.Ε
19:00 Προβολή αντιπολεμικής ταινίας

Στο χώρο του Τρικούπειου πολιτιστικού Κέντρου από
17:00 έως 23:00 θα παρουσιαστεί έκθεση φωτογραφίας
με θέμα: <<Ο αντιφασιστικός αγώνας του Ελληνικού λαού>>.

Κυριακή 18-11-2012 Πεδίο Βολής Αγριλιάς  

Εκδήλωση μνήμης και τιμής για τους εκτελεσθέντες
αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του
Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

11:00 Προσέλευση στο χώρο της εκτέλεσης
11:10 Ομιλία από μέλος της ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ
11:30 Προσκλητήριο νεκρών
11:40 Κατάθεση στεφάνων
11:50 Πένθιμο εμβατήριο
12:00 Εθνικός Ύμνος – Τέλος της εκδήλωσης
                                       Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Γ.Ν. ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Συμπολίτη – Συμπολίτισσα

 Εμείς οι εργαζόμενοι στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου εδώ και πολύ καιρό είχαμε προειδοποιήσει για την κατάσταση και το μέλλον του Νοσοκομείου μας. Και αυτό όχι γιατί είχαμε προφητικές ικανότητες αλλά γιατί η πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στον τομέα της υγείας ήταν παραπάνω από σίγουρο ότι θα έκλεινε το Νοσοκομείο.
Η διαρκής απαξίωση και αποδυνάμωση δεν είναι όπως λένε μερικοί ανικανότητα της εκάστοτε διοίκησης, αλλά συνειδητή επιλογή.
Πριν λίγες μέρες δώσαμε στη δημοσιότητα αναλυτικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το Νοσοκομείο όχι μόνο δεν πρέπει να κλείσει αλλά πρέπει να αναβαθμισθεί.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Ή θα σκύψουμε το κεφάλι και θα δεχθούμε μοιρολατρικά την κατάσταση ή θα οπλιστούμε με αντοχή, υπομονή, σταθερότητα και ανυποχώρητη θέληση και θα παλέψουμε να επιβάλουμε το δίκιο μας.
Δεν φτάνει σήμερα να ζητάμε αυτοδύναμο Νοσοκομείο αλλά να απαιτήσουμε αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους χωρίς διακρίσεις.
Τι να το κάνεις ένα Νοσοκομείο χωρίς γιατρούς και απαραίτητο προσωπικό;
Τι να το κάνεις ένα Νοσοκομείο που για να μπορέσεις να έχεις πρόσβαση θα πρέπει να βάζεις βαθιά το χέρι στην τσέπη από το τηλεφώνημα για ραντεβού, 1 ευρώ για κάθε συνταγή φαρμάκων, το πεντάευρο για εξέταση, τα 25 Ευρώ για νοσηλεία, την πληρωμή κάθε εξέτασης και την αγορά από την τσέπη σου των απαραίτητων αναλώσιμων υλικών;
Την ίδια στιγμή που επιμένουν να αποφασίζουν περικοπές, θησαυρίζουν οι εργολάβοι στην καθαριότητα τη φύλαξη τις κουζίνες τα συνεργεία κ.λ.π με εργαζόμενους σύγχρονους σκλάβους.

 Δεν μπορείς σήμερα να αποδέχεσαι τα μνημόνια και την πολιτική τους και από την άλλη να ζητάς το Νοσοκομείο να μην κλείσει. Όρος του μνημονίου είναι το κλείσιμο 661 κλινικών και 30 Νοσοκομείων, μεταξύ αυτών και το Νοσοκομείο Μεσολογγίου. Αν δεν ηττηθούν αυτές οι απόψεις όλοι θα βρισκόμαστε χειροπόδαρα δεμένοι, θα σερνόμαστε στις ουρές των συσσιτίων και της ελεημοσύνης, η φτώχεια θα εξαπλώνεται παντού.

Συμπολίτη – Συμπολίτισσα


Μην ανέχεσαι τις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις δημόσιων νοσοκομείων, τη μείωση δημόσιων νοσοκομειακών κρεβατιών.
Μην ανέχεσαι τις πληρωμές των ασθενών, την επιχειρηματική δράση στα δημόσια νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας
 Μην δέχεσαι την δραστική μείωση των κρατικών δαπανών στην υγεία και στη πρόνοια!
 Μην συμβιβάζεσαι να ζεις με συντάξεις και μισθούς πείνας, με παροχές υγείας-πρόνοιας φτωχοκομείου. Να είναι οι άνεργοι και οι ανασφάλιστοι χωρίς συντάξεις χωρίς βιβλιάριο υγείας.
Αντιστάσου στην αντιλαϊκή πολιτική - Αντιπάλεψε τους μηχανισμούς του ρουσφετιού και της ενσωμάτωσης.
 Αποδυνάμωσε τους συνδικαλιστές της συναίνεσης και του συμβιβασμού.

 Χρειάζεται σήμερα ένα κίνημα, που να δίνει προοπτική στους αγώνες, ικανό να οργανώνει και να συνενώνει τη πάλη για την μονομερή διαγραφή του χρέους, τη κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, για αποδέσμευση από την ευρωπαϊκή Ένωση. Για να γίνει ο λαός νοικοκύρης του πλούτου που παράγει!

 Κανένας άρρωστος που είναι άνεργος, συνταξιούχος, μισθωτός δεν θα μπορέσει να έχει δωρεάν Υγεία, περίθαλψη, γιατρό και φάρμακα, κανένας εργαζόμενος δεν θα δει τα παιδιά του να έχουν αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία, ελεύθερο χρόνο, αν δεν ανδρωθεί ένα κίνημα που θα μας απαλλάξει από τα μονοπώλια και την εξουσία τους.

 Όλα αυτά λοιπόν σήμερα κάνουν επιτακτική την ανάγκη και οι εργαζόμενοι αλλά και οι πολίτες της ευρύτερης περιοχής μας, από κοινού να οργανωθούμε και να παλέψουμε για ένα αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν Σύστημα Υγείας που να μας παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας τις οποίες ήδη άλλωστε έχουμε χρυσοπληρώσει μέσα από τα Ταμεία μας.

 Η λαϊκή οικογένεια είναι εντελώς ανυπεράσπιστη στην ανάγκη που έχει για φάρμακα, νοσηλεία, εξετάσεις, γιατρό, θεραπεία, αφού η κρατική χρηματοδότηση για κοινωνικές παροχές συρρικνώνεται, προκειμένου να δίνονται περισσότερα για την επιχειρηματική ανταγωνιστικότητα.
Αντί λοιπόν μερικοί να μένουν μόνο στο να υποχρεώσουμε τους τοπικούς βουλευτές να υπογράψουν για να μην κλείσει το Νοσοκομείο ή να διαμαρτυρηθούμε στην Περιφέρεια ή το Υπουργείο, να σκεφτούν ότι αυτή είναι η κεντρική πολιτική και αυτή πρέπει να αντιπαλέψουμε.

 Οι εργατοϋπάλληλοι, οι μικροεπαγγελματίες, οι ψαράδες, οι φτωχοί αγρότες, οι γυναίκες και οι νέοι των λαϊκών οικογενειών, μαζί με τους υγειονομικούς οφείλουν τώρα να οργανώσουν την πάλη τους, να συστρατευτούν με το ταξικό εργατικό κίνημα για να εμποδίσουν και να ανατρέψουν αυτή την πολιτική που από τη μία αυξάνει τις εισφορές και από την άλλη κλείνει Νοσοκομεία και στέλνει στον Καιάδα τη ζωή μας.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΑΝ ΔΕΝ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ.
ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ – ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΑΓΩΝΑ

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

   Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Νικολόπουλος  Παν.                                                       Παρασκευά Ευδοξία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας

                              Σ.Υ.Π.Ε.Α

                 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
                          ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η γενική συνέλευση των υπαλλήλων της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας που έγινε την Τετάρτη 14-11-2012 αποφάσισε τα εξής:

1. Λόγω της στάσης εργασίας της ΑΔΕΔΥ και της συμμετοχής των εργαζομένων της Περιφερειακής Ενότητας στις εκδηλώσεις της, η Γενική Συνέλευση θα συνεχιστεί αύριο Πέμπτη 15-11, στο Διοικητήριο στο Μεσολόγγι .
2. Αποφασίστηκε η μετάβαση με λεωφορείο στη Πάτρα, για τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, μετά το τέλος της Γενικής Συνέλευσης και ώρα αναχώρησης 13.00.
3. Καλούνται όλοι οι συνάδελφοι σε μαζική συμμετοχή για να προασπίσουμε το δικαίωμα όλων στην εργασία και σε μια ανθρώπινη ζωή.

                          Μεσολόγγι 14-11-2012
                  Η Επιτροπή Αγώνα του Σ.Υ.Π.Ε.Α