Έγκλημα σε βάρος του ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ (ΤΠΔΥ)

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

   

     Ταφόπλακα στο ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  (ΤΠΔΥ) με τα χέρια των συνδικαλιστών    
                                               ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ 

    

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, το ΠΑΜΕ σας ενημερώνει για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη στο ΤΠΔΥ.
    Χθες (5-3-12) έγινε η συνεδρίαση του Διοικητικού του Συμβουλίου με θέμα την συμμετοχή ή όχι του ταμείου στο πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων.
Στο ταμείο αυτό την πλειοψηφία έχουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, μέσω των εκπροσώπων τους
(6 στους 11). 

   Όμως παρά το γεγονός αυτό, η απουσία τριών συνδικαλιστών, 2 εκπροσώπων της ΑΔΕΔΥ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και 1 εκπρόσωπου (ΠΑΣΚΕ) της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ) έδωσε την δυνατότητα στη διοίκηση του ταμείου να πάρει απόφαση για «κούρεμα» των ομολόγων του.
    Έτσι έβγαλαν την συγκυβέρνηση από τη δύσκολη θέση και δεν χρειάστηκε να μετατρέψει την διαδικασία ανταλλαγής ομολόγων από «εθελοντική» σε υποχρεωτική…, ούτε βέβαια να αποζημιώσει τα ασφαλιστικά ταμεία για το «κούρεμα», όπως κάνει με τις τράπεζες, που τις ενισχύει με δισεκατομμύρια.
    Πρόκειται για έγκλημα σε βάρος των ταμείων, για προδοτική επιλογή σε βάρος των εργαζομένων.
      Δεν χωρά καμιά δικαιολογία. Όλοι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έπρεπε να είναι εκεί και να υπερασπιστούν την περιουσία του ταμείου, δηλ. των εργαζομένων. Να μην αφήσουν κανένα περιθώριο να λεηλατηθεί ο ιδρώτας και το αίμα των εργαζομένων. Εξάλλου όλοι έχουν αντικαταστάτες.
     Σήμερα η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ προσπάθησε να συγκαλύψει τις εγκληματικές ευθύνες της.   Χρησιμοποίησε την σημερινή κινητοποίηση στο ΤΕΑΔΥ για προπέτασμα καπνού.
Μην ξεγελαστεί κανείς, πρόκειται για στάχτη για μάτια. Καταδικάστε τη στάση τους.
     Χθες στήριζαν τις κυβερνητικές αποφάσεις και συμφωνούσαν στο «χάρισμα» δισεκατομμυρίων σε βιομήχανους και τραπεζίτες στο όνομα της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας είτε μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος, είτε μέσω του χρηματιστηρίου……. Σήμερα βάζουν πλάτη στη χρεοκοπία των ασφαλιστικών ταμείων στο όνομα της μη χρεοκοπίας της χώρας…
    Οδηγούν στη χρεοκοπία χιλιάδες ασφαλισμένους (50.000 και πλέον) που περιμένουν πάνω από 2 χρόνια για να πάρουν το εφάπαξ, για το οποίο έχουν πληρώσει όλα τα χρόνια με τις εισφορές τους.
    Οι εργαζόμενοι πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους για την στάση των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και σ’ αυτό το ζήτημα και να τους γυρίσουν την πλάτη. Απαιτούμε:

 Κανένα «κούρεμα» στα ομόλογα. Πλήρης κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό και την εργοδοσία των ελλειμμάτων των ταμείων.

 Επιστροφή όλων των λεηλατημένων αποθεματικών στα ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης.

 Άμεση χορήγηση του εφάπαξ.

 Καμιά μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων, ανάκληση όλων των μειώσεων που έχουν επιβληθεί.

    Μόνο η ισχυροποίηση του ΠΑΜΕ μπορεί να δώσει διέξοδο στους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας.

Αμερική εναντίον... Μίλερ

                              

                   ΑΡΘΟΥΡ ΜΙΛΕΡ

 Εφτά χρόνια συμπληρώθηκαν από το   θάνατο    (10/2/2005)    του μεγάλου      Αμερικανού συγγραφέα

  Το όνομα του ήταν στον κατάλογο των «υπό επιτήρηση καλλιτεχνών» που είχε καταρτίσει, την εποχή του μακαρθισμού, το Kογκρέσο για τους καλλιτέχνες που θεωρούσε ότι ασκούσαν «κομμουνιστική επιρροή επί των τεχνών». Πέντε χρόνια συμπληρώθηκαν από τότε που έφυγε από τη ζωή (10/2/2005) ο Αρθουρ Μίλερ, αλλά το έργο του παραμένει πάντα επίκαιρο. Γιατί πολύ απλά, όπως είχε πει και ο παραγωγός του Μπρόντγουεϊ Ρόμπερτ Γουάιτχεντ, που είχε συνεργαστεί πολλές φορές με τον Μίλερ, στο έργο του «υπάρχει μια σχεδόν συνειδητή ανάγκη να γίνει το φως που θα λάμψει μες στον κόσμο. Προσπάθησε να βρει απαντήσεις σε αυτό που έβλεπε γύρω του και χαρακτηριζόταν ως ένας κόσμος όπου δεν υπήρχε δικαιοσύνη».

  Και κυρίως γιατί για τον Αρθουρ Μίλερ: «Η αποστολή του θεάτρου, τελικά, είναι να αλλάξει τους ανθρώπους, να τους κάνει να αποκτήσουν μεγαλύτερη συνείδηση για το τι μπορούν να κάνουν». Αυτή η βασική αρχή, που καθόρισε το έργο του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα θα αποτελεί πάντα το ζητούμενο για τη σύγχρονη δραματουργία.

Μια κριτική μεγαλοφυία

  Οταν πέθανε ο κορυφαίος δραματουρός του 20ού αιώνα, το συντηρητικό περιοδικό «New Criterion» τον χαρακτήρισε πικρόχολα «κομμουνιστικό ανδρείκελο». 

Η εφημερίδα «Wall Street Journal» κρατώντας κάποια προσχήματα ανέφερε ότι «ο Αρθουρ Μίλερ δεν ήταν πολύ αρεστός - και μάλλον λογικά». Το όνομα του Μίλερ είχε αμαυρωθεί στις ΗΠΑ. Ο Μπίγκσμπι, καθηγητής Αμερικανικών σπουδών στο University of East Anglia, εξήγησε ότι η φήμη του Μίλερ στις ΗΠΑ έχει κηλιδωθεί επειδή η αμερικανική κοινή γνώμη «δεν ξέχασε ποτέ και ποτέ δεν του συγχώρησε το γεγονός ότι υπήρξε μαρξιστής».

   Βέβαια, δεν υπήρξε μαρξιστής με την ουσιαστική έννοια. Ωστόσο, με το έργο του καταγγέλλει τα οξεία ζητήματα της εποχής του, ασκώντας κριτική στην αμερικανική κοινωνία: στο ρατσισμό της, την κερδοσκοπία, τη μισαλλοδοξία και την αναισθησία. Η πολιτική του συνείδηση σφυρηλατήθηκε στα χρόνια του Μεσοπολέμου και κατάφερε να σταθεί όρθιος, απέναντι αλλά και μέσα στο σύστημα, να εκφράσει τη ρήξη, πάντα με οικουμενικό βλέμμα.

 Στην πραγματικότητα η «ανατρεπτική» του δράση περιοριζόταν σε σχέσεις με κομμουνιστές συγγραφείς, στη συμπάθειά με ό,τι θετικό εκτιμούσε ότι γινόταν στις σοσιαλιστικές χώρες, αλλά δεν υπήρξε ποτέ μέλος του ΚΚ Αμερικής. Ωστόσο, όπως γράφει στην αυτοβιογραφία του, είχε πιστέψει «με παθιασμένη ηθική βεβαιότητα ότι στο μαρξισμό βρισκόταν η ελπίδα της ανθρωπότητας».

  Ολα τα έργα του Αρθουρ Μίλερ ασκούσαν κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην κυβέρνηση και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, ενώ εξέθεταν και τα ψεγάδια του λεγόμενου «αμερικανικού ονείρου», κάτι για το οποίο είχε δεχτεί κριτική στις ΗΠΑ. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο βιογράφος του, Μάρτιν Γκότφριντ, «σπάνια ένας καλλιτέχνης έχει δεχτεί τόσες πολλές επιθέσεις και συκοφαντίες στην πατρίδα του και ταυτόχρονα έχαιρε βαθιάς εκτίμησης σε όλον τον κόσμο».

Στρατευμένη η τέχνη του

Ο Aρθουρ Μίλερ, ο δημιουργός έργων που αφορούσαν μεγάλα ηθικά και πολιτικά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας, πιστεύοντας ότι ο καπιταλισμός δύσκολα ανεβάζει κάποιον από «τα χαμηλά στα ψηλά», ενώ είναι πιθανότερο να ρίξει βίαια τους ανθρώπους στην απόλυτη φτώχεια, αφιέρωσε τη ζωή του σε μια στρατευμένη τέχνη. Η ταξική κοινωνία είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στα έργα του, όπως το είδαμε στην πρώτη δραματουργική επιτυχία του «Ηταν όλοι τους παιδιά μου» (1947), όπου ένας προμηθευτής του στρατού συνειδητά πουλάει ελαττωματικά ανταλλακτικά, προκαλώντας το θάνατο πολλών Αμερικανών πιλότων. Με το έργο αυτό έγινε ευρέως δημοφιλής και κέρδισε το Βραβείο Δράματος των Κριτικών της Νέας Υόρκης και το Βραβείο «Ντόναλντσον». Το συγκεκριμένο έργο παρουσιάστηκε ξανά και απέκτησε μεγαλύτερη σημασία, όταν προβλήθηκε στην κρατική τηλεόραση το 1987, ένα χρόνο μετά την εκτόξευση και έκρηξη του διαστημικού λεωφορείου «Challenger» λόγω βλάβης στους αγωγούς στερεών καυσίμων.

  Παρ' όλα αυτά, η καθιέρωσή του ήρθε με το κλασικό έργο «Ο θάνατος του εμποράκου», μια ιστορία για μια μικροαστική αμερικάνικη οικογένεια που συνθλίφτηκε κάτω από την κρίση του αμερικανικού καπιταλισμού. Το αμερικανικό όνειρο αποδεικνύεται αυταπάτη. Στο έργο του αυτό εκφράζει το θάνατο του ονείρου των μικροαστών να ανέλθουν στην κοινωνική κλίμακα και να γίνουν αστοί. Ετσι οι αντιδραστικές πολιτικές φωνές αποκάλεσαν τα έργα του «αντιαμερικανικά» και ο ίδιος μισήθηκε θανάσιμα από το αμερικανικό κατεστημένο.

  Οπως ο ίδιος είχε πει για τον «Εμποράκο» την τελευταία φορά, που ανέβηκε, το 1999 και απέσπασε το βραβείο «Τόνι» καλύτερης αναβίωσης έργου - «Η τρομοκρατία σήμερα δεν άλλαξε και πολύ. Το έργο μου είναι επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε. Ο Εμποράκος είναι η τραγωδία ενός ανθρώπου που πίστεψε πως μόνο εκείνος δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τα κριτήρια που έθεσαν, για όλη την ανθρωπότητα, κάποιοι φρεσκοξυρισμένοι, άκαμπτοι κύριοι που παροικούν σήμερα την κορυφή των τηλεοπτικών επιχειρήσεων και των διαφημιστικών γραφείων».

   Κατά σύμπτωση, η 10η Φεβρουαρίου, ημερομηνία θανάτου του, ήταν η 56η επέτειος από την πρεμιέρα του έργου αυτού (1949).

  Στις ΗΠΑ την εποχή που βασίλευε ο μακαρθισμός και η δραστηριότητα της Επιτροπής Αντι-Αμερικανικών Δραστηριοτήτων, επηρεασμένος από τον αντικομμουνισμό και το «κυνήγι μαγισσών», που ακολούθησε εναντίον εκπροσώπων του πνευματικού κόσμου, ο Αρθουρ Μίλερ γράφει και παρουσιάζει το αλληγορικό έργο - κατηγορητήριο «Δοκιμασία», το οποίο, αν και δε γνώρισε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία ούτε έγινε δεκτό με εγκωμιαστικές κριτικές, του έφερε ένα βραβείο «Τόνι» το 1953 κι αργότερα έγινε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα του, παρουσιαζόμενο, κατά το συγγραφέα, κάθε φορά που σε κάποια χώρα έμπαιναν σε κίνδυνο οι πολιτικές ελευθερίες. Το 1954, του αφαιρείται το διαβατήριο κι έτσι δεν καταφέρνει να παραστεί στην πρεμιέρα της «Δοκιμασίας» στις Βρυξέλλες.

  Ηταν Ιούνιος του 1956, όταν κλήθηκε από την επιτροπή του Μακάρθι να «απολογηθεί» για τις κομμουνιστικές του, όπως είχε εκτιμηθεί, ιδέες και να δώσει ονόματα «συνενόχων». Αρνήθηκε, με αποτέλεσμα να στιγματιστεί από το Κογκρέσο.

   Ο Μίλερ ξεχώρισε και για την αρθρογραφία του σε αμερικανικές εφημερίδες και περιοδικά, όπου εξέφρασε την άποψή του για κρίσιμα πολιτικά, κοινωνικά και καλλιτεχνικά ζητήματα, όπως για τον πόλεμο στο Βιετνάμ, τη λογοκρισία, ενώ πιο πρόσφατα για τον πόλεμο στο Ιράκ. Σε ένα από τα ταξίδια του, το 1985, πήγε στην Κωνσταντινούπολη με τον Χάρολντ Πίντερ, υποστηρίζοντας τα δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων που είχαν πληγεί από το δικτατορικό καθεστώς.

                                                             Σ. Α.

ΚΙΛΕΛΕΡ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 1910

Εικόνες εγκατάλειψης στο Μεσολόγγι

Αναδημοσίευση από  http://fitiesblognews.blogspot.com

Εικόνες που μόνο θλίψη σε γεμίζουν έρχονται από

την πρωτεύουσα του νομού Αιτωλοακαρνανίας το Μεσολόγγι.

Μια πόλη που γύρω της υπάρχει παντού θάλασσα και φυσικό να έχει και ωραίες παραλίες.
Μια απο αυτές είναι η παραλία της Αγίας Τριάδας.

Γνωστή και πολυδιαφημισμένη για τα ιαματικά της 

νερά με τον θεραπευτικό βούλκο για τον οποίο το καλοκαίρι έρχονται μέχρι απο το εξωτερικό άνθρωποι 

οι οποίοι κάνουν τα μπάνια τους με σκοπό την ίαση 

των παθήσεων τους.
Και όμως όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες για αυτήν την ομορφιά αλλά και για την τουριστική προβολή της κάποιοι δεν δίνουν σημασία. Παντού σκουπίδια, ομπρέλες κατεστραμένες και πεταμένες μέσα στην θάλασσα, τσιμέντα εκεί που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει χώρος να ξαπλώσει ο λουόμενος και παντού παγίδες με σκουριασμένα σίδερα.

'Ισως οι υπεύθυνοι θα έπρεπε πριν έρθει το καλοκαίρι να επισκεφτούν την περιοχή, 2 χιλιόμετρα είναι από την πόλη του Μεσολογγίου…και με ποδήλατο μπορούν να πάνε και να φροντίσουν την περιοχή της Αγίας Τριάδας από τώρα , όχι να περιμένουν να έρθουν πρώτα οι λουόμενοι και να κάνουν την πόλη ρεζίλι.

ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ 33η ημέρα

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012


                    NHNEMIA ΣΤΗΝ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ; 
           ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΙΚΥΜΙΑ;

              (33η ημέρα απεργιακού αγώνα)




ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΘΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙ ΑΥΡΙΟ Η Ε.Ε. ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΕΕΠ

Το ζήτημα της κατάστασης στην Κόκα Κόλα Τρία Έψιλον και το κλείσιμο του εργοστασίου στην Θεσσαλονίκη, θα εξετάσει αύριο το πρωί σε συνεδρίασή της η Εκτελεστική Γραμματεία της ΠΟΕΕΠ.


ΛΗΓΕΙ ΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ


Αύριο στις 14.30 μ.μ. λήγει το τελεσίγραφο της Κόκα Κόλα προς τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης να πάρουν την αποζημίωση και να φύγουν, ειδάλλως θα απολυθούν. Την επίσημη ανακοίνωση της Κόκα Κόλα 3 Ε υπογράφει η Βίκη Μπουζούκη HR της πολυεθνικής στην Ελλάδα.


Ασύρματος πανικός στην Αράχωβα
Διευθυντής της Κόκα Κόλα διαδικτυακός στόχος


Τα δημοσιεύματα στο ιστολόγιο:
coca-cola-campaign.blogspot.com έγιναν αφορμή να ξεσπάσει πανικός στη μικρή κοινωνία του Διστόμου και των πέριξ μετά από παραπομπή του τοπικού ιστολογίου «Τσοπάνος της Αράχωβας». Από τις αναρτήσεις στο διαδίκτυο είναι εμφανές ότι ο Στάθης Γιαννέλος προσπάθησε εναγωνίως να αποσυνδέσει την παραίτησή του από το κλείσιμο του εργοστασίου της Κόκα Κόλα Πάτρας και Θεσσαλονίκης με την παραίτησή του. 
Οι συντάκτες του κειμένου συνέδεσαν την παραίτηση 
του Στάθη Γιαννέλου, με την δημοσιοποίηση της ηλεκτρονικής διεύθυνσης του δήμου Διστόμου και την παραίνεση προς τους αναγνώστες να την βομβαρδίσουν και να ενημερώσουν τους πολίτες της περιοχής για τις επαγγελματικές επιδόσεις του Στάθη Γιαννέλου, προέδρου του δημοτικού τους συμβουλίου, στο κλείσιμο της Κόκα Κόλα στις δύο μεγαλουπόλεις της Ελλάδας.
Χωρίς να θέλουμε να υπεισέλθουμε στην διαδικτυακή διαμάχη των δύο πλευρών, παρά τη συμπάθειά μας 
στην προσπάθεια που κάνουν διάφοροι να ενισχύσουν τη θέση των απεργών, σημειώνουμε απλώς ότι η παραίτηση του Στάθη Γιαννέλου ακολούθησε μια ημέρα μετά την ανάρτηση της ηλεκτρονικής διεύθυνσης του δήμου Διστόμου και την προτροπή των διαδικτυακών ακτιβιστών για καταιγισμό μηνυμάτων διαμαρτυρίας. Την επόμενη ημέρα, μάλιστα τις απογευματινές ώρες, ανακοίνωσε ο διευθυντής της Κόκα Κόλα Τρία Έψιλον και πρώην πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Διστόμου Στάθης Γιαννέλος, την παραίτησή του από το αξίωμα του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου μέσω Διαδικτύου!

                                         Αναδημοσίευση  από Chronico Coca Cola

"ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ" του tasos manifesto!

Από το blog  tasos manifesto πήραμε το παρακάτω μήνυμα που δημοσιεύουμε ζητώντας συγνώμη  για 
την καθυστέρηση. 

ΒΟΗΘΕΙΑ 

ΕΙΣΤΕ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΙ 

3 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ BLOG 

"tasos manifesto" . 

ΕΧΟΥΝ ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΑΠΟ 

ΠΡΟΧΘΕΣ ΤΟ ΠΡΩΙ... ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΗΝ GOOGLE , 

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΝΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΚΟ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ, 

ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ 

ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΤΟ "TASOS MANIFESTO".. 

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ  ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ , ΕΙΣΤΕ Η 

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΜΠΛΟΚΟΣΦΑΙΡΑ... 

                                          tasos manifesto

Σύλληψη του Γιώργου Σιφωνιού, προέδρου του Σωματείου της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Συνέλαβαν τον Γ. Σιφωνιό, πρόεδρο του Σωματείου 

της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Το ΚΚΕ καταγγέλλει με αγανάκτηση σε όλους τους εργαζόμενους

 και στο λαό την τρομοκρατική σύλληψη από την αστυνομία του προέδρου 

του σωματείου της Ελληνικής Χαλυβουργίας Γιώργου Σιφωνιού που 

βρίσκεται επικεφαλής ενός πολύμηνου απεργιακού αγώνα των 

χαλυβουργών, κόντρα στην τρομοκρατία του μεγαλοβιομήχανου 

Μάνεση και της τάξης του, κόντρα στην κυβέρνηση. 

Η σύλληψη του Γ. Σιφωνιού είναι μια ακόμα απόδειξη ότι η συγκυβέρνηση 

στηρίζει με όλα τα μέσα και με την κρατική καταστολή τον βάρβαρο πόλεμο 

των βιομηχάνων κατά της εργατικής τάξης, προκειμένου να τσακίσουν μισθούς 

και εργασιακά δικαιώματα. 

Το αγωνιστικό περήφανο παράδειγμα των χαλυβουργών αποτελεί γι’ αυτούς 

κακό παράδειγμα γιατί δείχνει το δρόμο της ταξικής συσπείρωσης και αντεπίθεσης 

που πρέπει να βαδίσουν όλοι οι εργαζόμενοι. 

Πρέπει τώρα πιο αποφασιστικά και δυνατά να εκφραστεί η ταξική αλληλεγγύη 

στους ηρωικούς χαλυβουργούς ώστε η κυβέρνηση και οι βιομήχανοι 

να πάρουν την αρμόζουσα απάντηση.

                              ΑΘΗΝΑ 4/3/2012 

              ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

 αναδημοσίευση  από  Lenin Reloaded