
Δεν έχουν ακόμη στεγνώσει τα δάκρυα από το έγκλημα με τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη και ντοκουμέντα, που φέρνουν στο φως επιβάτες, αποδεικνύουν «περίτρανα» την κατάσταση που επικρατεί στις συγκοινωνίες, με σκοπό να εξασφαλιστούν το δυνατόν μεγαλύτερα κέρδη για τους διαφόρους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ επιβάτες και εργαζόμενοι βρίσκονται σε κίνδυνο.
Συγκεκριμένα, το Σάββατο, στο απογευματινό δρομολόγιο (4 μ.μ.) της γραμμής Αγρίνιο - Πάτρα του ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας, με ευθύνη της διοίκησής του, το λεωφορείο όχι μόνο ήταν γεμάτο, αλλά οι επιβάτες παρέμεναν όρθιοι στον διάδρομο, με κίνδυνο έναν σοβαρό τραυματισμό τους, ακόμη και από ένα απλό φρενάρισμα.
Όπως καταγγέλθηκε, πρόκειται για «σύνηθες» φαινόμενο, αφού προκειμένου να εξασφαλιστούν μεγαλύτερα κέρδη, δεν δρομολογούνται περισσότερα λεωφορεία με αποτέλεσμα αυτό που ξεκινάει από το Αγρίνιο, κάνοντας και ενδιάμεσα στάσεις σε άλλες πόλεις και χωριά (Μεσολόγγι, Αντίρριο κ.α.), κάποια στιγμή να γεμίζει χωρίς να υπάρχουν άλλα καθίσματα. Αποτέλεσμα είναι όσοι επιβιβάζονται ιδιαίτερα προς το τέλος της διαδρομής (τις περισσότερες φορές από το Αντίρριο), μέχρι να φτάσουν στην Πάτρα, διασχίζοντας μια σημαντική διαδρομή, να παραμένουν όρθιοι, με όσους σοβαρότατους κινδύνους αυτό εγκυμονεί.
Το βίντεο είναι αδιάψευστος μάρτυρας του τι συνέβη από το Αντίρριο και μετά στη συγκεκριμένη διαδρομή, με κόσμο, στην πλειοψηφία τους νέοι (φοιτητές, εργαζόμενοι κ.ά.), να στοιβάζονται σαν σαρδέλες μέσα στο λεωφορείο και όλος ο διάδρομος να είναι γεμάτος με όρθιους επιβάτες, που απόλυτα δικαιολογημένα και αγανακτισμένα διαμαρτύρονταν εντόνως για την κατάσταση που επικρατούσε.
Να σημειωθεί ότι πρόκειται για γραμμή που έχει ιδιαίτερη κίνηση. Ιδιαίτερα ορισμένες μέρες της εβδομάδας, πολλοί είναι οι φοιτητές που πάνε στα σπίτια τους και επιστρέφουν στην Πάτρα και την ίδια ώρα δεν προβλέπεται να δρομολογηθούν περισσότερα λεωφορεία απ’ τη διοίκηση του ΚΤΕΛ. Το ίδιο ισχύει καθημερινά και με εργαζόμενους που μετακινούνται στους δύο νομούς. Συνολικά για την κατάσταση με τα ΚΤΕΛ πρόσφατα, και με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη, έγιναν καταγγελίες από Φοιτητικούς Συλλόγους.
Αναδημοσίευση από 902.gr

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών ο λογοτέχνης Αλέξης Πάρνης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Σωτήρη Λεωνιδάκη).

Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:
«Ο Αλέξης Πάρνης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1924. Η Τριπλή Φασιστική Κατοχή τον βρήκε μαθητή Γυμνασίου. Μαζί με τον πατέρα του έκρυψε μια οικογένεια Εβραίων και στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΕΑΜική Αντίσταση και στο ΚΚΕ.Στη διάρκεια της ταξικής αναμέτρησης του Δεκέμβρη του 1944 πολέμησε ως καπετάνιος λόχου του εφεδρικού ΕΛΑΣ και τραυματίστηκε σοβαρά. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στο Ρουμπίκ (Αλβανία) και στο Μπούλκες (Γιουγκοσλαβία), μαζί με άλλους καταδιωκόμενους του αστικού κράτους. Εκεί έγραψε και τα πρώτα του θεατρικά έργα, πριν γυρίσει στην Ελλάδα το 1948 και ενταχθεί στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας ως πολεμικός ανταποκριτής. Εκείνη την περίοδο έγραψε και το ποίημα “Σ΄ έναν καινούριο σύντροφο”, όπου σημείωνε: “Ένας καινούριος πάτησε το κατώφλι του κόμματος…Εδώ που ήρθες να είσαι δίκαιος σαν τον ήλιο…να χεις τα χέρια σαν τη βαριά για να γκρεμίζεις τις Βαστίλλες…να χεις τα χέρια απαλά για να χαϊδεύεις τις πληγές του λαού”.
Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ πήρε το δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς και εγκαταστάθηκε στην Τασκένδη της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν. Το 1951 ξεκίνησε η φοίτηση του στο Λογοτεχνικό Πανεπιστήμιο Μαξίμ Γκόργκι της Μόσχας και το 1955 τιμήθηκε με το Παγκόσμιο Βραβείο Ποίησης στο Φεστιβάλ της Βαρσοβίας για το επικό ποίημα του “Μπελογιάννης”.
Έπειτα από τη δεξιά οπορτουνιστική στροφή του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, δεν αποδέχτηκε τις αποφάσεις της 6ης Πλατιάς Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ και την καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη, με τον οποίο συνδέθηκε με πολύχρονη φιλία, που αποτυπώθηκε και στο έργο του “Γεια χαρά, Νίκος”. Οι εξελίξεις αυτές τον έφεραν σε αντίθεση με το ΚΚΕ και γι’ αυτό διαγράφηκε. Το 1960 το θεατρικό έργο του “Νησί της Αφροδίτης”, που ήταν αφιερωμένο στους αγώνες του κυπριακού λαού, παίχτηκε σε δεκάδες θέατρα της ΕΣΣΔ και άνοιξε τον δρόμο για τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα. Έως το τέλος της ζωής του συνέχισε να συγγράφει ποιήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα ιδιαίτερης αισθητικής αξίας.
Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στους οικείους και φίλους του».
Η κηδεία του Αλ. Πάρνη θα γίνει την Δευτέρα 13 Μαρτίου στις 15.00 στο ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος στα Γλυκά Νερά.