ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Ο πόλεμος του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και της Τρόικα σε βάρος των εργαζομένων και του Δημοσίου περνά σε νέα φάση, κλιμακώνεται. Με ταχύτατους ρυθμούς και με προκάλυμμα την εξυπηρέτηση του πολίτη, η κυβέρνηση προχωράει τις αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο τομέα. Οι ανατροπές στο εργασιακό καθεστώς συνεχίζονται.
Αυτό προκύπτει από τις ανακοινώσεις του υπουργού εσωτερικών στη συνάντηση, που είχε στις 3-2-2011 με την ΑΔΕΔΥ, όπου έθεσε εκτός των άλλων και τις αποφάσεις της για τα ζητήματα μειώσεων των μισθών μέσω του «νέου μισθολογίου», ελαστικοποίησης του ωραρίου λειτουργίας των υπηρεσιών, με την απογευματινή λειτουργία τους και αύξησης των ωρών εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων από 37,5 σε 40. Χωρίς να παραλείψει να επικροτήσει την «θετική στάση» της ΑΔΕΔΥ και την «απόλυτη συνέργεια», που δείχνει, όπως χαρακτηριστικά είπε, απέναντι στα μέτρα και τις εξελίξεις, χαρακτήρισε την αύξηση των ωρών εργασίας ως «εθνικά και κοινωνικά επιβεβλημένη» «στη συλλογική πατριωτική προσπάθεια για τη διάσωση της οικονομίας». Δήλωσε επίσης ότι τους επαίνους τους αυτούς προς την ΑΔΕΔΥ τους έχει μεταφέρει και προς την τρόϊκα στις συναντήσεις τους, αναγνωρίζει δηλ. συγχαίρει και καμαρώνει την πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ για τις υπηρεσίες, που προσφέρει στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο.
Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης τόνισε επανειλημμένα ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν δικές της επιλογές κι όχι της τρόϊκας και όπως ομολογεί και στο ενημερωτικό του σημείωμα προς τους δημοσιογράφους εντάσσονται «στην ανάγκη βελτίωσης της εθνικής ανταγωνιστικότητας». Στοχεύουν δηλαδή σε ένα κράτος «επιτελείο» στην υπηρεσία του κεφαλαίου, αποτελεσματικό για τα συμφέροντά του, που θα υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του, με υπαλλήλους πιο «φτηνούς», χωρίς δικαιώματα, πειθαναγκασμένους να υλοποιούν τις αντιλαϊκές πολιτικές. Γιαυτό εξάλλου θα προβλέπεται η σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα και με το ωράριο εργασίας. Στις προθέσεις της η κυβέρνηση, βρήκε ανταπόκριση στο διάλογο από την πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ, τους πάντα πρόθυμους συμμετέχοντες στους κοινωνικούς διαλόγους. Οι επιμέρους επιφυλάξεις, που εξέφρασαν για τη μη γενίκευση του ελαστικού ωραρίου λειτουργίας των υπηρεσιών και το διακεκομμένο ωράριο δεν μπορούν να κρύψουν, παρά την προσπάθειά τους την γενικευμένη συμφωνία τους με την πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ και των άλλων κομμάτων του ευρωμονόδρομου, που θεωρούν ότι μονόδρομος είναι η κερδοφορία του κεφαλαίου και σ’ αυτό τα υποτάσσουν όλα και τις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς και τις κοινωνικές παροχές κ.α., ανεξάρτητα από την τεχνολογική εξέλιξη και την σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας, που υπάρχει.
Οι εργαζόμενοι δεν νομιμοποιούν ούτε τις αποφάσεις της κυβέρνησης, ούτε τη στάση της ΑΔΕΔΥ.
Καμιά ανοχή. Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας και απαιτούμε:
Μόνιμη & σταθερή δουλειά, σταθερό ωράριο για όλους τους εργαζόμενους.
7ωρο, πενθήμερο, 35ωρο. Όχι στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όχι σε ελαστικά ωράρια.
Κατώτερο βασικό μισθό για τον ΥΕ 1.400 € και ανάλογη κλιμάκωση στις άλλες κατηγορίες.
ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ

Μιλώντας με τη μηχανή

Τα τελευταία χρόνια το λογισμικό αναγνώρισης φωνής έχει αρχίσει να μπαίνει σε πολλές πλευρές της καθημερινής ζωής. Βρίσκεται στην άλλη άκρη των τηλεφωνικών γραμμών υποστήριξης πελατών πολλών μεγάλων εταιρειών, σε συστήματα τηλεφωνικής κράτησης θέσεων, έχει ενσωματωθεί στο πιο διαδεδομένο λειτουργικό σύστημα για προσωπικούς υπολογιστές και συχνά υπάρχει και ως εναλλακτική μέθοδος εισαγωγής πληροφοριών στα τηλέφωνα με οθόνες αφής. Παρ' όλ' αυτά, δύσκολα βρίσκεις κάποιον που να είναι ικανοποιημένος από την αλληλεπίδραση με κάποια μηχανή μέσω διασύνδεσης αναγνώρισης φωνής.

Οι εταιρείες το χρησιμοποιούν γιατί τους έρχεται φτηνότερα από το να έχουν υπαλλήλους που να απαντούν στις κλήσεις των πελατών. Κλασική περίπτωση όπου στον καπιταλισμό η εισαγωγή νέας τεχνολογίας στην παραγωγή οδηγεί έναν αριθμό εργατών στην ανεργία. Οσοι προτιμούν να υπαγορεύουν εντολές και λέξεις σε κινητά και υπολογιστές το κάνουν συνήθως λόγω κάποιας αναπηρίας ή άλλου πρακτικού προβλήματος. Για παράδειγμα, άνθρωποι με χοντρά δάχτυλα είναι δύσκολο να πληκτρολογήσουν αποτελεσματικά στις μικροσκοπικές οθόνες αφής. Γενικά η αξιοποίηση των συστημάτων αναγνώρισης φωνής παραμένει λύση δεύτερης επιλογής.

Μετά από μια δεκαετία εξαγορών και συγχωνεύσεων, η συγκεντροποίηση του κεφαλαίου στον τομέα της αναγνώρισης φωνής οδήγησε στο να υπάρχει σήμερα ουσιαστικά μόνο μία εταιρεία, η Nuance, που κατασκευάζει το ειδικό λογισμικό, παραλλαγές του οποίου υπάρχουν σε συσκευές από κινητά τηλέφωνα και ακριβά αυτοκίνητα, μέχρι παιχνίδια, συστήματα GPS (εντοπισμού γεωγραφικής θέσης), ταμειακές μηχανές και αυτόματα συστήματα απάντησης σε πελάτες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το λογισμικό υπαγόρευσης. Αρχικά απαιτούνταν 45λεπτη ανάγνωση κειμένου σε μικρόφωνο, ώστε το σύστημα να μάθει τη φωνή του αναγνώστη. Καθώς η τεχνολογία βελτιωνόταν χρόνο με το χρόνο, το διάστημα εκπαίδευσης μειώθηκε στα 20 λεπτά, μετά στα 10, στα 5 και τελικά σήμερα δε χρειάζεται καθόλου εκπαίδευση για να πετύχει αναγνώριση λέξεων σε ποσοστό 99,9%, δηλαδή μια λέξη λάθος ανά δύο σελίδες.

Οι μηχανικοί έχουν χρησιμοποιήσει διάφορες τεχνικές για να αυξήσουν την ακρίβεια αναγνώρισης των εκφωνούμενων λέξεων. Στην αρχή έπρεπε οι λέξεις να διαβάζονται αργά μία μία. Σήμερα νέοι αλγόριθμοι σε συνδυασμό με τους σύγχρονους πανίσχυρους μικροεπεξεργαστές επιτρέπουν την ανάλυση συνεχούς ανάγνωσης σε πραγματικό χρόνο και μάλιστα προτρέπονται οι χρήστες των συστημάτων να λένε μεγαλύτερες φράσεις, ώστε το λογισμικό να μπορεί να αναλύσει καλύτερα το εννοιολογικό πλαίσιο και να διακρίνει πιο σωστά ομόηχες λέξεις ή ζεύγη λέξεων.

Αν η συσκευή στην οποία γίνεται η υπαγόρευση δεν έχει αρκετή επεξεργαστική ισχύ, τότε προσφέρεται ως εναλλακτική λύση η ασύρματη ή μέσω διαδικτύου αποστολή της ηχητικής ροής σε κεντρικούς εξυπηρετητές, η ανάλυσή της και η αποστολή του κειμένου πίσω στη συσκευή. Μάλιστα, η Nuance, χωρίς να ενημερώσει τους χρήστες μιας τέτοιας εφαρμογής που διένειμε δωρεάν, κατέγραφε όλες τις φωνητικές οδηγίες προς ανάλυση, ώστε να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία φωνών, προφορών, ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών και φύλου, για να ελέγχει τους αλγορίθμους της.

Παρά την πρόοδο, το λογισμικό αναγνώρισης φωνής δεν είναι ακόμα κατάλληλο για την αυτόματη απομαγνητοφώνηση τηλεφωνικών συνομιλιών και πολύ περισσότερο συνεντεύξεων. Την υψηλή ακρίβεια αναγνώρισης την πετυχαίνει μόνο όταν γίνεται υπαγόρευση σε μικρόφωνο, χωρίς θόρυβο και κατά προτίμηση χωρίς προφορά ή προβλήματα εκφοράς του λόγου εξαιτίας, π.χ., κρυολογημάτων. Συχνά, ακόμα και για τον άνθρωπο είναι δύσκολη η απομαγνητοφώνηση μιας θορυβώδους συνέντευξης, ή κάποιου συνομιλητή που δε μιλάει «καθαρά». Και βέβαια ο άνθρωπος καταλαβαίνει πραγματικά το εννοιολογικό πλαίσιο της συζήτησης, σε αντίθεση με τον υπολογιστή. Απ' ό,τι φαίνεται το πληκτρολόγιο θα μας συνοδεύει ακόμα για πολλά χρόνια.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Η σκοτεινή εποχή των φιλάνθρωπων

1. Οι φιλάνθρωποι είναι η πιο αξιοθρήνητη φάρα της Γης. Καλύπτουν το έλλειμμα πνευματικότητας που τους χαρακτηρίζει με αγαθοεργίες. Αυτή θεωρούν είναι και η ηθική αμοιβή τους. Μπορεί στη ζωή τους να κάνουν τα πάντα για το κέρδος, αλλά φροντίζουν ανελλιπώς για τις στιγμές εκείνες που θα ξεπλύνουν από πάνω τους κάθε αρνητική γνώμη. Αυτές οι στιγμές έχουν να κάνουν με τον πλησίον.

2. Η φιλανθρωπία είναι το πιο αγαπητό σόου. Εκεί ο φιλάνθρωπος γίνεται περφόρμερ και μέσω της διαφήμισης ασκεί τον τσαρλατανισμό του για να «περιορίσει ...την πείνα και τον πόνο». Ο πλησίον φτωχός είναι το πιο φτηνό εμπόρευμα για να διαφημίσει ο φιλάνθρωπος το όνομά του. Ο,τι κάνει φροντίζει να κοινοποιείται σε όσο το δυνατόν περισσότερους. Η τιμή του φτωχού ανεβαίνει ή κατεβαίνει ανάλογα με το μέγεθος της κατάντιας του. Στη λίστα πρώτη θέση έχουν τα παιδιά. Αν πάσχουν από σοβαρή ασθένεια ...τόσο το καλύτερο! Ακολουθούν οι παρίες με τις θλιβερές ιστορίες τους, κυρίως όσον αφορά την αμαρτωλή σχέση τους με τα ναρκωτικά. Οι φιλάνθρωποι οφείλουν να γίνονται κάθε φορά όλο και πιο εφευρετικοί και να υπερασπίζονται μέχρι τελευταίας ρανίδας τηλεθέασης το εμπόρευμά τους. Πολλές φορές το μακιγιάρουν με μια δόση θανάτου κι έπειτα, μόλις κλείσουν τα φώτα, με τη μικροπρέπεια που τους χαρακτηρίζει «ταχυδρομούν» το εμπόρευμα στο κράτος για να αναλάβει εκείνο από δω και στο εξής την ευθύνη του.

3. Ο φιλάνθρωπος είναι ανεξέλεγκτος, αδιάντροπος και φιλάργυρος. Πρώτος αυτός δίνει το χέρι του στον πλησίον, εξηγώντας του τι πρέπει να κάνει αν θέλει να έχει μια καλύτερη ζωή. Στην ουσία δεν του προσφέρει τίποτα, αφού ο πλησίον βρίσκεται σε μόνιμη κατάσταση ανάγκης, ιδίως στις μέρες μας όπου αγγίζει τα όρια της εξαθλίωσης. Ο πλησίον δεν έχει κανένα δίκιο με το μέρος του, και ο φιλάνθρωπος το γνωρίζει καλά.

4. Ο φιλάνθρωπος πιστεύει στον θεό για οικονομικούς λόγους, οι οποίοι και του δίνουν το δικαίωμα να κερδίζει ακόμα και από τον διάβολο. Κερδίζει επίσης από ένα κράτος που παίζει καθημερινά κορόνα - γράμματα τον πολίτη του. Καθιερώνοντας ως εθνική φράση: «ο πιο δυνατός θα τα πάρει όλα», πετά όλες τις αρετές στα σκουπίδια και εκπαιδεύει αδυνάμους και παρίες σαν κατοικίδια ζώα που διασκεδάζουν τους φιλάνθρωπους. Η τέλεια αυτή συγχορδία συμπληρώνεται από τις φρικαλεότητες των μπάτσων για όσους δυστυχισμένους δεν πειθαρχούν και κυκλοφορούν αδέσποτοι.

5. Λόγω της μεγάλης ζήτησης που έχουν οι δυστυχισμένοι, έχει ξεσπάσει διαμάχη μεταξύ των φιλανθρώπων για το αν θα πρέπει να είναι ελεγχόμενο είδος οι παρίες. Η πρόταση να δημιουργηθούν εκτροφεία για το είδος βρίσκει σύμφωνους τους φιλάνθρωπους εξουσιαστές. Η άλλη πλευρά, που είναι ενάντια στο σχέδιο, αποτελείται από χριστιανούς φιλάνθρωπους (με το αζημίωτο φυσικά) που προτιμά οι παρίες να είναι ελευθέρας βοσκής. Απ' ό,τι μαθαίνω, και ο πρωθυπουργός σχεδιάζει μια μέρα του χρόνου να γιορτάζεται η φιλανθρωπία πλάι στις γιορτές της 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου. Και εις ανώτερα.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ "ΑΛΛΑΓΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ "ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

                                                        ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟΥ ΔΗΜΟΥ 
   ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ- ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ- ΟΙΝΙΑΔΩΝ

                                                        ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στην τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την 31/1/2011 είχαμε μια πρώτη εικόνα για το πώς εννοεί η νέα δημοτική αρχή την αλλαγή πορείας του δήμου.

1.Σε ότι αφορά στον έλεγχο της διαχείρισης των προηγούμενων δημοτικών αρχών:

Α. Θέμα : «Έγκριση πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου ,αποπεράτωση δημοτικού πάρκου ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ»

Στοιχεία: Έργο ύψους 280.000 ευρώ, ανάδοχοι Σοφιανός Δημήτρης & Φούντα- Κρικοχωρίτη Μαρία, επιτροπή παραλαβής η επιτροπή της προηγούμενης δημοτικής αρχής και ανυπόγραφη η παραλαβή από μέρους του μέλους της αιρετού δημοτικού συμβούλου κ.Μαντζουράτου Ανδρέα.

Το έργο προτείνεται από την πλειοψηφία να γίνει αποδεκτό με το σκεπτικό ότι είναι απόφαση ψηφισμένη από το προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο και ότι η πλειοψηφία εμπιστεύεται την υπηρεσία (αφού την υπογράφουν οι μηχανικοί της) , όπως και ψηφίζεται.

Η ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ όχι μόνο καταψήφισε αλλά και επεσήμανε ότι το συγκεκριμένο έργο είχε απασχολήσει αρκετές φορές το προηγούμενο Δ.Σ , όχι τυχαία, και την υποχρέωση συγκεκριμένου ελέγχου με επιμετρήσεις από την τωρινή δημοτική αρχή.

Β. Θέμα: « Ορισμός ορκωτών λογιστών για τη λύση της επιχείρησης Δημοτικών Αλυκών Τουρλίδας»

Στοιχεία: Η επιχείρηση διαλύθηκε από την προηγούμενη δημοτική αρχή , γιατί έτσι προέβλεπε ο νόμος χωρίς ωστόσο να προτείνεται ποια ακριβώς η συνέχειά της. Είναι υπερχρεωμένη. Έχουν διατυπωθεί, εκτός των άλλων , και εντός δημοτικού συμβουλίου και από πολλούς, πάρα πολλά ερωτηματικά για τον τρόπο και την αδιαφάνεια διαχείρισης της συγκεκριμένης περιουσίας του δήμου, διαχρονικά.

Η πλειοψηφία προχώρησε στον ορισμό ορκωτών λογιστών( παρότι ειπώθηκε από δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης ότι ό ορισμός τους θα συγκαλύψει ευθύνες παρά θα αποκαλύψει) και δεσμεύτηκε να φέρει το θέμα σε επόμενο Δ.Σ.

Η ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ πρότεινε να γίνει πρώτα η παραλαβή -παράδοση της επιχείρησης για να υπάρξει πλήρης διαφάνεια και να διαφανούν όλες οι πιθανές ευθύνες. Έχει διατυπώσει συγκεκριμένη πρόταση και θα επανέλθει εξειδικεύοντάς την.

2. Εργασιακές σχέσεις εργαζομένων στο δήμο.

Α. « Πρόσληψη προσωπικού διαρκείας δύο μηνών».

Β. «Πρόσληψη προσωπικού διαρκείας οκτώ μηνών».

Γ. «Αλλαγή ωραρίου εργασίας στην υπηρεσία καθαριότητας και καθιέρωση διακεκομμένου ωραρίου».

Δ. Απουσία θέσεων για τις μετατάξεις υπαλλήλων

Πλήρη ευθυγράμμιση με τους αντεργατικούς νόμους για πρόσληψη εργαζομένων με ολιγόμηνες συμβάσεις εργασίας και υπερβάλλον ζήλος και αντεργατική πρωτοπορία για καθιέρωση διακεκομμένου ωραρίου.

Η ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ έθεσε το ζήτημα σεβασμού των εργαζομένων και της εργασίας. Θεωρεί ότι είναι απαράδεκτο να υπάρχουν εργαζόμενοι των δύο και οκτώ μηνών ,όμως πιο τραγικό (σχετικός νόμος δίνει το δικαίωμα αν θέλει ο εργοδότης , δεν τον υποχρεώνει) και δηλωτικό του τι θα επακολουθήσει είναι η εγκαινίαση του κρεματορίου του διακεκομμένου ωραρίου. Κάλεσε τη δημοτική αρχή να καταρτίσει οργανόγραμμα που θα παίρνει υπόψη του όλες τις αρμοδιότητες του δήμου και τους εργαζόμενους που απαιτούνται, αφού καλύψει τις θέσεις εργασίας με τους ήδη εργαζόμενους στο δήμο ,τις συμπληρώσει με τους πιθανά μεταταγμένους εθελοντικά εργαζόμενους και απομένουν και άλλες θέσεις κενές ,να προσλάβει εργαζόμενους μέσω ΑΣΕΠ με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας. ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟ Ι.Π. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΜΟΝΙΜΗ & ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ 3/2/2011

Ποιο μυθιστόρημα;

Μοιάζει με υλικό βγαλμένο από τις σελίδες της μεγάλης κλασικής λογοτεχνίας. Κι όμως είναι πραγματικό γεγονός - ένας απόλυτος καθρέπτης της σημερινής βαρβαρότητας, ένα μνημείο απανθρωπιάς, ένα γεγονός που από μόνο του κραυγάζει: Να ο λόγος που αυτό το σύστημα δε σηκώνει φτιασίδωμα, μόνο ανατροπή.

Κόντρα σε κάθε διακήρυξη για «κράτος πρόνοιας» και λοιπά κουραφέξαλα: Ενας 72χρονος με Αλτσχάιμερ πιάστηκε από αστυνομικούς για ζητιανιά σε μια συνοικία της Αθήνας, γράφανε χτες τα σχετικά ρεπορτάζ.

Γιατί ένας γέροντας να καταντά ζητιάνος; Γιατί ένας γέροντας με Αλτσχάιμερ να μην έχει τη φροντίδα που αρμόζει σε κάθε άνθρωπο;

Ψιλές ερωτήσεις για όργανα που έχουν ρητή εντολή να εφαρμόζουν το νόμο. Και ο νόμος είναι αμείλικτος: Δέκα μέρες φυλακή, διέταξε ο δικαστής. Η τυφλή δικαιοσύνη δεν ξεπέρασε τον εαυτό της. Τον αποκάλυψε όπως ακριβώς είναι: Μια ταξικότατη δικαιοσύνη. Μία από τις περίφημες τρεις εξουσίες που έχουν ένα και μόνο σκοπό: Να νομοθετούν, να ελέγχουν την εφαρμογή του νόμου και να εφαρμόζουν το νόμο. Ποιο νόμο; Αυτόν που κάνει νόμιμο το άδικο και παράνομο το δίκιο. Αυτόν που θεωρεί παράνομη τη ζητιανιά γιατί θεωρεί νόμιμη την εκμετάλλευση. Το νόμο που κοντά ένα μήνα τώρα ο αστικός Τύπος ουρλιάζει καθημερινά ότι πρέπει να εφαρμόζεται με όρους «μηδενικής ανοχής».

Ενα σύστημα φονιάς

Ο παππούς γνώρισε το νόμο και το κράτος πρόνοιας σ' όλο τους το μεγαλείο: Αφού δικάστηκε, στάλθηκε να εκτίσει την ποινή του στην Κομοτηνή. Η κλούβα που τον μετέφερε έφτασε στη φυλακή μια μέρα μετά το τέλος της ποινής του 72χρονου. Ενδιάμεσα έπρεπε να μαζέψει κι άλλους από διάφορες πόλεις. Στη φυλακή δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο απ' το να τον αφήσουν να φύγει. Να φύγει. Μια κουβέντα είναι. Ενας γέρος 72 χρόνων με Αλτσχάιμερ. Είπαν στον οδηγό του ΚΤΕΛ να 'χει το νου του μη χαθεί σε καμιά στάση στο δρόμο προς την Αθήνα. Εφτασε σπίτι του, δεν έφτασε, έχει σπίτι, πού είναι; Τα σχετικά ρεπορτάζ αναφέρουν πως αγνοείται η τύχη του. «Η τύχη του». Δεν είναι θέμα τύχης. Είναι εκτέλεση απόφασης. Ενός κράτους, ενός συστήματος που ξεζουμίζει τον άνθρωπο όσο αυτός είναι ικανός να παράγει κέρδη για τον καπιταλιστή - ιδιοκτήτη του συστήματος. Και μετά τον πετά χειρότερα κι από στυμμένη λεμονόκουπα. Ακόμα και οι λεμονόκουπες έχουν αξία. Γι' αυτό το σύστημα ο παππούς - θα μπορούσε να 'ναι του καθενός μας ο παππούς - ήταν μόνο κόστος. Κι επιπλέον ήταν και παράνομος!

Ενα σύστημα που έχει νόμο του την απανθρωπιά, δε γιατρεύεται. Ανατρέπεται απ' τη ρίζα του.

ΝΟΜΙΜΗ .....ΤΥΡΑNΝΙΑ

««Dura lex sed lex» («σκληρός νόμος, αλλά νόμος»), ο ένας. «Καλός νόμος ή κακός νόμος, αδιάφορο. Είναι νόμος!», ο άλλος.

Ως εκ τούτου, μη μιλάτε, μην αντιδράτε και κυρίως μην αντιστρατεύεστε «την ευνομίαν και την τάξιν»! Τα πάντα γίνονται διά νόμου.

Απόδειξη:

Κόψιμο μισθών – νόμος!

Κόψιμο συντάξεων – νόμος!

Αύξηση 40% στα εισιτήρια – νόμος!

Απολύσεις εργαζομένων – νόμος!

Λεόντειες (κατά τα εισαγγελικά πορίσματα) συμβάσεις για τα διόδια – νόμος!

«Ζήμενς», C4i, Ζέπελιν, Ολυμπιάδα – νόμος («υπέρτατος», μάλιστα)!

Τριπλασιασμός των έμμεσων φόρων – νόμος!

Εκ περιτροπής «εργασία» – νόμος!

«Δικαίωμα» συνταξιοδότησης μετά θάνατον – νόμος!

Κλοπή ασφαλιστικών ταμείων – νόμος!

Χαράτσι στα νοσοκομεία – νόμος!

Από πού απορρέει η «νομιμότητα» των ανωτέρω (και των χιλιάδων παρεμφερών) νόμων; Μα από το γεγονός ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που τους ψηφίζει και τους επιβάλλει δεν είναι παρά η «έκφραση της θέλησης της λαϊκής πλειοψηφίας».

Επομένως, εκτός όλων των άλλων, θα πρέπει να αποδεχτούμε πως συνιστά επιθυμία του λαού να του κόβονται οι μισθοί όταν την ίδια στιγμή χαρίζονται δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες, ή ότι

τα 1,8 εκατομμύρια ψήφοι επί συνόλου 10 εκατομμυρίων εγγεγραμμένων (ποσοστό 18%) ή επί των 7 εκατομμυρίων ψηφισάντων (ποσοστό 26%) που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές είναι «πλειοψηφία»…

Το κύριο, όμως, δεν είναι καν αυτό. Πολύ περισσότερο που η αστική «δημοκρατία» έχει πολλούς τρόπους, ακόμα κι όταν δεν βαφτίζει τις μειοψηφίες ως «πλειοψηφίες», να καθορίζει και να διαμορφώνει εκλογικές «πλειοψηφίες», τις οποίες απλώς επικυρώνει στην κάλπη.

Το βασικό και το κύριο βρίσκεται στην ίδια τη «λογική» τους περί «νομιμότητας». Και στον τρόπο που την διακηρύσσουν: Χωρίς να κρύβουν – αντίθετα επιδεικνύουν (!) – την απροσχημάτιστη κατάλυση εννοιών και κριτηρίων ως προς το τι είναι δίκαιο και το τι είναι άδικο.

«Αδιάφορο» (!), λένε, και επιμένουν μονότονα: «Είναι νόμιμο»! Λίγο ακόμα και θα μας πουν ότι είναι και «ηθικό»…

Οτι τα κηρύγματά τους περί «νομιμότητας» χάσκουν την ταξική τους αγριότητα, υποκρισία και χρεοκοπία είναι πρόδηλο.

Ποτέ, ας πούμε, δεν είδαμε να καταγγέλλουν κάποια παρανομία με αφορμή ότι το (δικό τους, το αστικό) Σύνταγμα, ο «πρώτος νόμος» του κράτους, υπεραμύνεται – στα χαρτιά – της δημόσιας και δωρεάν Υγείας, της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, του δικαιώματος όλων να έχουν εργασία, της εθνικής κυριαρχίας, αλλά στην πράξη όλες αυτές οι «πρόνοιες» είναι για το θεαθήναι, στο πλαίσιο ενός νόμου που η ίδια εκείνη τάξη που διά των κομμάτων της τον ψήφισε, τον χρειάζεται μόνο ως «κουρελόχαρτο».

Οταν επομένως μιλούν περί του «νόμου και της τάξης», εννοούν την καταστολή, την αυθαιρεσία, την τρομοκρατία ως μεθοδολογία για την επιβολή – με ισχύ «νόμου» – των συμφερόντων της τάξης τους πάνω στην κοινωνία.

Αλλά απέναντι σε αυτή τη «νομιμότητα», δεν υπάρχει

τίποτα πιο νόμιμο,

τίποτα πιο δημοκρατικό,

τίποτα πιο «καθαγιασμένο»

από την μαζική, οργανωμένη, δημοκρατική και πλειοψηφική εκ μέρους των λαϊκών στρωμάτων ανυπακοή, απειθαρχία, απόρριψη, άρνηση και ανατροπή της πολιτικής τους.

Αυτή είναι η θέση του ΚΚΕ. Η συγκρότηση ενός μαζικού, οργανωμένου, δημοκρατικού και πλειοψηφικού εργατικού και λαϊκού κινήματος που καθιστά ανενεργούς και θα πετάξει στα σκουπίδια τους νόμους τους.

Δεν μας διαφεύγει, φυσικά, ότι με την παραπάνω θέση του ΚΚΕ διαφωνεί ο Παπανδρέου, ο Αλαφούζος, ο Καρατζαφέρης, ο Καψής, ο Πρετεντέρης κι ο Γεράσιμος Γιακουμάτος.

Ευτυχώς, όμως, συμφωνούν άλλοι. Οπως, φερ’ ειπείν, ο Ρήγας Φεραίος, που το πήγαινε και ελαφρώς μακρύτερα από την μη πληρωμή των διοδίων, έλεγε:«Οταν  η Διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι (το) πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του».

`Η, για παράδειγμα, ο Μοντεσκιέ έλεγε : «Δεν υπάρχει  σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης».

Μήπως πλησιάζει η ώρα που θα «ασχοληθούν» μαζί τους ο Πεταλωτής και ο Πάγκαλος;…

Του Νίκου Μπογιόπουλου από το Ριζοσπάστη

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Ι.Π. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Οι εργαζόμενοι της χώρας μας και της περιοχής βρίσκονται τον τελευταίο καιρό μπροστά σε μια βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, που σαρώνει όλα τα δικαιώματά τους, δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες τις προηγούμενες δεκαετίες. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ – το ΔΝΤ – η ΕΕ, με την συμπαράσταση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ προκειμένου να εξασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, των τραπεζών κλπ, έχουν κηρύξει κυριολεκτικά τον πόλεμο ενάντια στο λαό και τον οδηγούν στην πτώχευση με την διαδικασία του μνημονίου.

Η ανεργία φουντώνει και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη για τις οικογένειες των ανέργων και των χαμηλοαμειβόμενων.
Όλο και πιο πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Η φτώχεια και η εξαθλίωση γενικεύονται, παίρνουν μόνιμα χαρακτηριστικά.  
Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση η «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» Δήμου Ι.Π.ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ θεωρεί καθήκον της να καταθέσει στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο μια δέσμη μέτρων, που θα ανακουφίσουν εκατοντάδες άνεργους, προσωρινά απασχολούμενους, χαμηλόμισθους, συνταξιούχους, φτωχούς αγρότες, αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, νέους που η ανεργία συνθλίβει τα όνειρά τους.
Επομένως είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική η ανάγκη λήψης μιας σειράς άμεσων μέτρων οικονομικής ανακούφισης, τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης, όσο και από την πλευρά του δήμου.
Συγκεκριμένα, η «Λαϊκή Συσπείρωση» προτείνει στο Δημοτικό Συμβούλιο Ι.Π. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ να αποφασίσει:

1. Την άμεση πληρωμή των εργαζόμενων στο ΧΥΤΑ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ καταβάλλοντας όλα τα χρωστούμενα στον οργανισμό διαχείρισης που ξεπερνούν το ποσό των 1.300.000 ευρώ.( έχουν απλήρωτοι πάνω από τέσσερις μήνες).
2. Την άμεση πληρωμή όλων των εργαζομένων σε όλες τις υπηρεσίες του διευρυμένου δήμου.
3. Απαλλαγή από 1/1/2011, όλων των ανέργων, των προσωρινά απασχολούμενων, των χαμηλόμισθων, των συνταξιούχων, των φτωχών αγροτών και αυτοαπασχολούμενων, που έχουν μηνιαίο εισόδημα κάτω των 1.000 ευρώ, από την υποχρέωση της πληρωμής πάσης φύσεως δημοτικών τελών.
4. Μείωση κατά 30% των τιμολογίων της ΔΕΥΑΜ, από 1/1/2011, με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ιδιαίτερα σε ανέργους, απλήρωτους εργαζόμενους και χαμηλοσυνταξιούχους.
5. Καμία απόλυση συμβασιούχου από το δήμο και τις Δημοτικές Επιχειρήσεις. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
6. Να καταργηθεί κάθε πληρωμή για όλους τους γονείς, να χρηματοδοτηθούν οι παιδικοί σταθμοί από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Επιπλέον, η «Λαϊκή Συσπείρωση» ζητά από το Δημοτικό Συμβούλιο να στηρίξει τα αιτήματα των εργαζομένων με κάθε τρόπο ψηφίσματα, κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια κ.λ.π για:

• Χορήγηση μηνιαίου επιδόματος ανεργίας 1.120 €, σε όλους τους ανέργους και για όσο διαρκεί η ανεργία.
• Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς προϋποθέσεις.
• Μείωση των τιμολογίων της ΔΕΗ. 
• Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσο καιρό κάποιος είναι άνεργος, απλήρωτος από τη δουλειά του, καθώς και για εργαζόμενους, συνταξιούχους, φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους με μηνιαίο μεικτό εισόδημα κάτω των 1.500 ευρώ.
• Κρατική αγορά, συγκέντρωση και διάθεση τροφίμων σε ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους, δημιουργία κρατικών πρατηρίων για ανάγκες ένδυσης, υπόδησης, ατομικής υγιεινής σε τιμές κόστους.
• Την άμεση κατάργηση του χαρατσιού των 5 ευρώ και κάθε άλλης πληρωμής στα Δημόσια Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας.
• Αποκλειστικά Δημόσιο Δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας, που θα παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες σε όλο το λαό.
• Δωρεάν μετακίνηση των σπουδαστών του ΤΕΙ.
                                                                                                ΓΕΝΑΡΗΣ   2011